مرآت دز

اگر انبوه درختان قلم، دریا مرکب، جنّیان حسابگر و انسان ها نویسنده باشند؛ قادر به شمارش فضائل علی(ع) نخواهند بود

مرآت دز

اگر انبوه درختان قلم، دریا مرکب، جنّیان حسابگر و انسان ها نویسنده باشند؛ قادر به شمارش فضائل علی(ع) نخواهند بود

به پرسمان خوش آمدید
لطفا از توهین و تحقیر دیگران و بیان نظر بدون آدرس و نشانی اکیدا خودداری کنید. شرعا راضی نیستم.
هدف از راه اندازی این وبلاگ -به حول و قوه الهی- پاسخ به شبهات و سوالات می باشد.
و لذا قصد ما تنها کپی برداری نبوده، بلکه جامعه هدف ما نسل جوان است.

آخرین مطالب
آخرین نظرات
نویسندگان

مجله فارس پلاس؛ حمیدرضا تاجی: امتحانات پایان سال دانش آموزان کشورمان چند سالی است با ماه مبارک رمضان مصادف شده است. پیش از این 30 سال پیش بود که امتحانات خرداد در ماه رمضان برگزار می شد.

در سال 1366 دانش آموزان آن زمان یک هفته از امتحاناتشان را با زبان روزه برگزار کردند. اما سال 1364 وضعیتی مانند امسال داشت و اکثر امتحانات خردادماه با ماه مهمانی خدا متقارن شده بود.
حالا اکثر دانش آموزانی که سال 1364 با زبان روزه برگه های امتحانی خود را پر می کردند، پدر و مادرهایی هستند که فرزندانشان امسال وضعیت آن زمان آن‌ها را تجربه خواهند کرد.

* مدل مطالعه

فاصله 16 ساعتی اذان صبح(سحر) تا اذان مغرب(افطار) در کشورمان تکنیک‌هایی را می ‌طلبد تا دانش آموزان بتوانند به راحتی از پس این دو امتحان بر بیایند.
از آن جایی که نحوه مطالعه و امتحان دادن با زبان روزه به دغدغه دانش آموزان و اولیایشان تبدیل شده به سراغ یکی از کارشناسان آموزشی باسابقه رفتیم و از او در این باره راهنمایی خواستیم.
مجید قدرتی پور که در این سال‌ها مشاور بسیاری از دانش آموزان تهرانی بوده، معتقد است که نمی توان نسخه کلی و واحدی را برای مطالعه  همه دانش آموزان در ماه مبارک رمضان تجویز کرد و بسته به شرایط بیولوژیک هر دانش آموز می تواند نحوه مطالعه در این ماه عزیز متفاوت باشد.
او می گوید اگر دانش آموزی توانایی مطالعه در شب را دارد، پس از زمان افطار تا  اذان صبح(سحر) بهترین زمان برای مطالعه او می تواند باشد، به شرط این که در وعده افطار از خوردن غذاهای سنگین و چرب مانند کله پاچه و یا فست فود و ... خودداری کند.

این کارشناس آموزشی مدل دیگر مطالعه در ماه رمضان را این گونه تشریح می‌کند که دانش آموز پس از خوردن سحری مطالعه‌اش را آغاز کند و تا ظهر ادامه بدهد، ظهر با توجه به خستگی ناشی از روزه‌داری می‌تواند تا 2 الی 3 ساعت پیش از زمان افطار استراحت کند و 2 سه ساعت پایان روزه داری را نیز دوباره به مرور دروسش اختصاص دهد.

 

* تکنیک مطالعه

یکی دیگر از کارشناسان آموزشی درباره تکنیک‌های مطالعه در این ماه می‌گوید: برخی دانش‌آموزان عادت دارند که موقع درس خواندن راه بروند یا بلند بلند دروس را با خودشان تکرار کنند. این سبک مطالعه به ویژه در وضعیت روزه‌داری که انرژی فرد را دو برابر می‌گیرد اشتباه است و او را گرسنه و تشنه می‌کند، در این موقعیت مطالعه کردن با چشم در حالت نشسته توصیه می شود.

 

وی همچنین معقد است: کلاس فوق العاده، کلاس‌های غیردرسی، پارک رفتن، مهمانی رفتن و ... همه نیاز به رفت و آمد در هوای گرم خردادماهی دارد که انرژی را می‌گیرد و فرد را تشنه و گرسنه می‌کند. بهتر است این برنامه ها را موقتا تا پایان ماه مبارک و امتحانات تعطیل کرد.

* تغذیه
نکته دیگری که باید درباره امتحان دادن در ماه رمضان به آن توجه کرد، بحث تغذیه است. کارشناسان این علم به دانش آموزان توصیه می‌کنند که در وعده‌های خود حتما از مواد پروتئینی مانند گوشت استفاده کنند.

وعده‌ای که می خواهند پس از آن دانش‌آموزان مطالعه را آغاز کنند به هیچ وجه نباید سنگین و پرحجم باشد.

 

حدالمقدور از قندهای غیرطبیعی (نوشابه، زولبیا و بامیه و ...) پرهیز کنند و به جای آن از کشمش، خرما و مویز استفاده کنند.
مغزهای خوراکی(گردو، پسته، بادام و ...) در این زمان می‌تواند بسیار مفید باشد.
همچنین خودداری از چای و هندوانه در وعده سحر که ادرار آور هستند و جایگزین کردن تخمه شربتی و شربت خاک شیر و آبلیمو می‌تواند در کاهش تشنگی در زمان امتحانات کمک کند.

نکته پایانی آن که هرچند امتحان دادن و مطالعه با زبان روزه در خردادماه سختی‌های خودش را دارد اما موفقیتی که با این وضعیت بدست بیاید شیرین‌تر خواهد بود.

 

  • .......
نگاهی به رویدادهایی که در 6 سال گذشته درباره پرونده هسته‌ای ایران رخ داد، می‌تواند نشان دهد که چگونه مذاکرات هسته‌ای در این مدت به جلو رفت تا به تجربه ای تاریخی برای ملت ایران تبدیل شود.
نگاهی به رویدادهایی که در 6 سال گذشته درباره پرونده هسته‌ای ایران رخ داد، می‌تواند نشان دهد که چگونه مذاکرات هسته‌ای در این مدت به جلو رفت تا به تجربه ای تاریخی برای ملت ایران تبدیل شود.

گروه سیاسی_رجانیوز: «البتّه بنده همچنان که گفتم خوشبین نیستم؛ من فکر نمیکنم [از] این مذاکرات آن نتیجه‌ای را که ملّت ایران انتظار دارد، به‌دست بیاید، لکن تجربه‌ای است و پشتوانه‌ی تجربی ملّت ایران را افزایش خواهد داد و تقویت خواهد کرد؛ ایرادی ندارد» این بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در آستانه مذاکرات هسته ای بود. موضعی که این روزها بیش از هر زمان صحت و روشن بینی رهبر انقلاب را آشکار می سازد.

 

به گزارش رجانیوز نگاهی به رویدادهایی که در 6 سال گذشته درباره پرونده هسته‌ای ایران رخ داد، می‌تواند نشان دهد که چگونه مذاکرات هسته‌ای در این مدت به جلو رفت تا به تجربه ای تاریخی برای ملت ایران تبدیل شود. 

 

17 خرداد 92: 

روحانی در سومین مناظره ریاست جمهوری: من گفته‌ام خیلی خوب است که سانتریفیوژها بچرخد اما به شرط اینکه صنعت،‌اقتصاد و زندگی مردم هم بچرخد.

 

 

 

 

 

 

 

 

علی اکبر ولایتی: جناب آقای جلیلی، بحث دیپلماسی کلاس فلسفه نیست که شما بروید آنجا بگویید منطق ما قوی بود و آنها هم محکوم شدند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جلیلی: اگر اطلاعات دیگرتان مثل این اخبار سومی باشد که واویلاست، چون کاملا غلط هست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

محسن رضایی: پرونده هسته ای را باید خاتمه بدهیم و  جلوی گذشت زمان را که غربی ها دنبال آن هستند خواهیم گرفت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قالیباف: در سیاست خارجی ما کارنامه قابل قبولی در حوزه دیپلماسی که تحقق برنامه ما است نداریم و نداشتیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 خرداد 92: روحانی با ۱۸٬۶۱۳٬۳۲۹ معادل ۵۰٫۷۱٪ آراء رئیس جمهور شد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

27 خرداد 92: اولین نشست خبری رئیس جمهور منتخب: دوره تعلیق غنی‌سازی گذشته است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شهریور 92: وزارت خارجه مسئولیت پرونده هسته‌ای را برعهده گرفت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 شهریور 92:

 رهبر انقلاب: . بنده معتقد به همان چیزی هستم که سالها پیش اسم‌گذاری شد «نرمش قهرمانانه»؛ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5 مهر 92:

گفت و گوی تلفنی  روحانی با اوباما در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل/ روحانی:  در گفت‌و‌گوی تلفنی [ماه سپتامبر] که داشتیم،‌وی را فردی بسیار مؤدب و باهوش یافتیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28 مهر 92:  

وندی شرمن مذاکره کننده ارشد آمریکایی:فریب و نیرنگ بخشی از DNA ایرانیان است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13 آبان 92 :

اظهارات مهم رهبر انقلاب در دیدار با دانش‌آموزان:

البتّه بنده همچنان که گفتم خوشبین نیستم؛ من فکر نمیکنم [از] این مذاکرات آن نتیجه‌ای را که ملّت ایران انتظار دارد، به‌دست بیاید،لکن تجربه‌ای است و پشتوانه‌ی تجربی ملّت ایران را افزایش خواهد داد و تقویت خواهد کرد؛ ایرادی ندارد

 

 

 

 

 

 

 

 

3 آذر92:

انعقاد توافق موقت ژنو

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

26 آذر 92:

ظریف قهرمان قهرمانان دیپلماسی ایران نام گرفت!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 دی ماه 1392 :

حسن روحانی: «می دانید توافق ژنو یعنی چه؟ یعنی تسلیم قدرتهای بزرگ در برابر ملت بزرگ ایران. توافق ژنو یعنی شکستن سد تحریم که بر ملت عزیز و صلح دوست ایران تحمیل شده بود.»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

واکنش قالیباف به توافق ژنو:

 خداوند را شاکرم که توفیق این پیروزی نصیب ملت ایران شد تا به قدرت های بزرگ و یکجانبه نگر این را بفهماند که با ظلم و زور نمی توان کاری را از پیش برد. 

 

 

 

 

 

 

 پاسخ رهبر انقلاب به پیام رئیس جمهور درباره توافق ژنو: 

دستیابی به آنچه مرقوم داشته‌اید، در خور تقدیر و تشکر از هیأت مذاکرات هسته‌‌ای و دیگر دست‌اندر‌کاران است ./ روزنامه شرق:  فروپاشی سازمان تحریم آغاز شد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

واکنش علی لاریجانی به توافق ژنو:

از زحمات وزارت امور خارجه به خصوص  آقای ظریف که باعث کسب موفقیت در موضوع هسته ای شده است، تشکر می کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

واکنش علاء الدین بروجردی به توافق ژنو:

بروجردی تثبیت حق غنی سازی را تبریک گفت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هاشمی رفسنجانی:

 به رغم آن که فشارهای داخلی را شاهد بودیم که هر روز گوشه کنایه می زدند و تیم هسته ای را متهم می کردند اما تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان کار بسیار دشواری انجام دادند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حدادعادل: توافقات گام اول مثبت بوده است

 تصور می‌کنم این نتایجی که در مذاکرات هسته‌ای به دست آمده است در گام اول مثبت بوده است و این گام اول را نباید نفی کرد و برای برداشتن گام‌های بعدی با حفظ حقوق ملت باید اقدام کرد.

 

 

 

 

 

 

 

پیام صالحی به مناسبت توافق هسته‌ای

این دستاورد چشمگیر را به فرد فرد ایرانیان تبریک می‌گویم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

21 آذر92: 

آمریکا 4 شرکت خارجی و 5 نهاد ایرانی را به بهانه حمایت از برنامه هسته‌ای ایران تحریم کرد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 فروردین 93:

رهبر انقلاب در دیدار با مدیران سازمان انرژی اتمی: مسئولان باید درمورد دستاوردهای هسته ای تعصب داشته باشند/اگر برخی تصور میکنند هزینه دستاوردهای هسته ای،تحریمها و فشارها بوده،باید گفت: قبل از بهانه هسته ای نیز، تحریم و فشار وجود داشته.

 

 

 

 

 

 

11 تا 23 تیر ماه 1393: 

تمدید 7 ماهه توافق ژنو- حضور حسین فریدوندستیار ویژه رئیس جمهور در مذاکرات هسته‌ای

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

22 تیر 93:

  جریمه‌ی ۸ میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلاری بانک فرانسوی بی ان پی پاریباس به‌اتهام مراودات بانکی با ایران

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

25 دی ماه 1393:

پیاده روی ظریف و کری در کنار رودخانه ژنو در این گفتگوها به مدت 10 دقیقه تبدیل به یکی از جنجال‌برانگیزترین اخبار مذاکرات شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 اسفند 1393:

مذاکرات 4 روزه در ژنو سوئیس با حضور علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و ارنست مونیز، وزیر انرژی آمریکا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13 فرودین 1394:

انعقاد توافق لوزان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13 فروردین 1394: 

حسن روحانی، رئیس جمهوری پس از صدور بیانیه تفاهم هسته‌ای سوئیس در صفحه توئیتر خود نوشت: «اکنون پای تلفن هستم و از محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه، صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی و همه مذاکره‌کنندگانمان به خاطر تلاش‌های خستگی ناپذیرشان تشکر کردم».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

14 فروردین 1394:

حسن روحانی در گفت‌وگوی زنده تلویزیونی: تأسیسات فردو با 1000 سانتریفیوژ فعال می‌ماند،رئآکتور اراک با فناوری مدرن‌تر به فعالیت خود ادامه می‌دهد و همه تحریم‌ها از روز اول اجرای توافق لغو می‌شوند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

15 فروردین 1394:

"محمدجواد ظریف" در برنامه نگاه یک: بیانیه لوزان الزام آور نیست، 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16 فروردین 1394:

حسن روحانی: مردم ایران و کشورهای دوست از این توافق به دست آمده خوشحال¬اند و رقبای کم فکر و دشمنان جمهوری اسلامی ایران از نتایج حاصل شده ناخرسند هستند، همواره قرار ما لغو همه تحریم¬های اقتصادی، مالی و بانکی بوده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

16 فروردین 94 :

سرلشکر فیروزآبادی موفقیت تیم هسته‌ای در مذاکرات لوزان را به رهبر انقلاب تبریک گفت

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

17 فروردین 94 

لاریجانی: خوشبختانه لوزان «دورنمای خوبی» را نشان می دهد/ مردم خوشحال هستند

 

 

 

 

 

 

 
 
 

 

18 فروردین 94

سردار جعفری: تیم مذاکره کننده تا به امروز توانسته از حقوق ملت به شایستگی دفاع و «روی خطوط قرمز ایستادگی» کند

 

 

 

 

 

 

 

 

رهبر انقلاب 20 فروردین 94:  «اینکه حالا تبریک میگویند، به بنده تبریک میگویند، به دیگران تبریک میگویند، بی‌معنی است، چه تبریکی؟ آنچه تا کنون انجام گرفته است نه اصل توافق و مذاکره‌ی منتهی به توافق را تضمین میکند، نه محتوای توافق را تضمین میکند؛ هیچ کدام را؛ حتّی تضمین نمیکند که این مذاکرات تا به آخر برسد و به یک توافق منتهی بشود.»

 
 
 

19 فروردین 94:

اتحادیه اروپا تحریم¬های خود علیه بانک تجارت و ۳۲ شرکت کشتیرانی ایرانی را بازگرداند.

 

 

 

24 تیر 94:

انعقاد توافق هسته ای

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

29 تیر ماه 1394: 

تصویب قطعنامه 2231 شورای امنیت درباره پرونده هسته‌ای ایران

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شهریور 94

جلیلی در کمیسیون ویژه برررسی برجام:محرومیت ایران از صد حق هسته ایظریف در کمیسیون ویژه برجام: تمام تحریم ها لغو می شود و نه تعلیق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

21 مهر 1394:

برنامه جامع اقدام مشترک در مجلس شورای اسلامی با دخالت مستقیم علی لاریجانی در 20 دقیقه تصویب شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

26 مهر ماه 1394:

روز پذیرش برجام

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

27 مهر 94: 

یک روز پس از اجرای برجام؛ امریکا 11 ایرانی را تحریم کرد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28 مهر 94:

از سردیس ظریف در حاشیه همایش روز ملی صادرات با حضور مسئولان کشور رونمایی شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

29 مهر 94:

نامه رهبر انقلاب به رئیس‌جمهور درباره الزامات اجرای برجام:  محصول مذاکرات که در قالب برجام شکل گرفته است، دچار نقاط ابهام و ضعفهای ساختاری و موارد متعدّدی است که در صورت فقدان مراقبت دقیق و لحظه‌به‌لحظه،‌ میتواند به خسارتهای بزرگی برای حال و آینده‌ی کشور منتهی شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 آذر 1394:

اعلام نظر آژانش بین المللی انرژی اتمی درباره پی ام دی/ آژانس ایران را محکوم کرد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28 آذر 94:

اوباما محدودیت ویزایی ورود ایرانیان به آمریکا را امضا کرد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 دی 94

کمال وندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی: کار ما تمام شد/ قلب راکتور اراک را خارج کردیم/ حفره ها با سیمان پر می شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

27 دی 1394:

روز اجرای برجام.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

19 بهمن 94:

تقدیر روحانی از برجام آفرینان/  ۷۵۰ سکه طلا؛ هدیه روحانی به تیم‌ هسته‌ای

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 فروردین 1395:

رهبر انقلاب در جمع زائران حرم رضوی: کسانی که امید میبندند به اینکه بنشینیم با آمریکا در فلان مسئله مذاکره کنیم و به یک نقطه‌ی توافقی برسیم ... این چیزی است که ما امروز در مقابل چشم خودمان داریم می‌بینیم؛ یعنی خسارت محض.

 

 

 

 

 

 

 

 

28 فروردین 1395

رئیس کل بانک مرکزی در شورای روابط خارجی آمریکا: تقریبا هیچ چیزی اتفاق نیافتاده است!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

22 بهمن 95

قالیباف: از تلاش شبانه روزی تیم مذاکره کننده که انصافا هر چه در توان داشتند به کار بردند تا «نتیجه مطلوبی» بدست بیاید تشکر می کنم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

25 خرداد 1395:

رهبر انقلاب   رهبر انقلاب: در برجام طرف مقابل وظیفه‌اش رفع تحریم‌ها بوده که برطرف نکرده/ مسئله‌ی بانک‌ها حل نشده/ مسئله‌ی بیمه‌ی نفتکش‌ها در سطح محدودی انجام می‌شود/ پول‌های نفت و پول‌هایی که در دیگر کشورها داریم به ما داده نمی‌شود/ آمریکایی‌ها بخش مهمی از تعهداتشان را انجام ندادند اما ما پیش‌پرداخت‌ها را انجام داده‌ایم و غنی‌سازی ۲۰ درصد و فردو و اراک را تعطیل کردیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 21 تیر1395

سفیر کره جنوبی در ایران: هنوز پول سفارت کره را قاچاق به ایران می‌آوریم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3 مهر 1395 :

ظریف در شورای روابط خارجی آمریکا: بانک‌های بین‌المللی از بازگشت به ایران هراس دارند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 17 مهر1395

دکتر طیب نیا: انتقاد از کند بودن روند انجام تعهدات غرب در موضوع همکاری‌های بانکی

 

 

 9 آبان 1395

اولین گزارش مجلس شورای اسلامی از اجرای برجام : نقل و انتقالات و تبدیلات ارزی همچنان با مشکلات و محدودیت‌های ناشی از تحریم‌های گذشته روبه‌روست.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12 آبان 1395

حمید بعیدی‌نژاد، سفیر ایران در انگلیس: حساب بانکی سفارت ایران در لندن هنوز بسته است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18 آبان 95:

پیروز ترامپ بر کلینتون و انتخاب به عنوان رئیس جمهور آمریکا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12 آذر 95 : تصویب تحریم‌‌ جدید هسته‌ای آیسا با 100 درصد آراء در مجلس سنای آمریکا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 29 دی 95

 وانگ یان گئو رئیس اتاق بازرگانی بین المللی چین: «برقراری ارتباط بانکی ایران منحصراً با یکی دو بانک دنیا است و ما هنوز منتظر خبر خوش لغو تحریم بانکی هستیم».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 9 بهمن 95:

ترامپ با صدور دستور اجرایی ورود ایرانیان به آمریکا را ممنوع کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 22 اسفند 1395

اسدالله عسگراولادی عضو اتاق بازرگانی ایران و چین: هیچ ال‌سی بعد از برجام برای صادرات بازگشایی نشده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 8 فروردین 96:

عضو اتاق بازرگانی آلمان: برخی از تحریم های دولت آمریکا که همچنان پابرجا باقی مانده است، هیچ بانک بزرگی مایل به مشارکت در پروژه ها و تجارت با ایران نیست.

 

 

 

 

 

 2 اردیبهشت 96

زنگنه: «مشکلات بانکی پس از برجام همچنان باقی است».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 مرداد 96:

سنای آمریکا با رای 98 درصدی مادر تحریم‌ها را به تصویب رساند.

 

 

 

30 شهریور 96:

در دومین نشست وزرای خارجه ایران و 5+1/ فدریکا موگرینی: هیچ نقضی وجود ندارد، توافق در حال اجرا است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

21 مهر 96:

ترامپ در سخنرانی 18 دقیقه‌ای خود عدم پایبندی ایران به برجام را اعلام کرد.

 

 

 

 

 

 

5 آبان 96:

تصویب جدید‌ترین تحریم‌های ایران با نام «موشک بالستیک ایران و اجرای تحریم‌های بین‌المللی » .

 

 

 

 

 

 

 

13 آذر 96:

رای مثبت دیوان عالی آمریکا به اجرایی شدن فرمان ترامپ مبنی بر ممنوعیت ورود ایرانیان به آمریکا/ ورود ایرانیان به آمریکا به شکل رسمی ممنوع شد.

 

 

 

 

 

 

 

22 دی 96: 

هم زمان با تمدید توقف موقت تحریم‌ها، 14 شخصیت حقیقی و حقوقی ایران به لیست تحریم‌های آمریکا اضافه شدند/ رئیس قوه قضائیه در لیست تحریم‌ها قرار گرفت/ شرایط 4 گانه ترامپ برای باقی ماندن در برجام

 

 

 

2 بهمن 96:

توافق انگلیس با امریکا برای تشکیل کارگروه اصلاح برجام/ تیلرسون: گروه‌های کاری اروپا و آمریکا برای رفع نواقص برجام شروع به کار کرده‌اند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18 اردیبهشت 97:

خروج آمریکا از برجام

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • .......


به گزارش مشرق، محمود خدادوست با اشاره به حدیث پیامبر اکرم(ص) که فرمودند «روزه بگیرید تا تندرست بمانید»، ابعاد تندرستی در این حدیث را فراتر از بعد جسمانی و روانی دانست و گفت: به قول حکیم پارسی‌نویس، سید اسماعیل جرجانی، هم نفس بر بدن اثر می‌گذارد و هم بدن بر نفس، ولی به دلیل تسلط نفس بر بدن، اثر آن بیشتر بوده و چه بسا که با روزه گرفتن بیشتر به تندرستی روحانی رسیده و به سلامت جسمانی خود کمک کنیم.


وی با تاکید بر پیام اصلی طب ایرانی و اساس آن که حفظ و ارتقای تندرستی و اصلاح سبک زندگی است، افزود: با رعایت توصیه‌های طب ایرانی در ارتباط با ماه مبارک رمضان، سختی‌های ظاهری روزه‌داری کاهش یافته و روزه به واقع، سبب ارتقای تندرستی می‌شود و چه بسا در افرادی که پس از اصلاح مزاج معده روزه می‌گیرند، برخی مشکلات گوارشی نیز بهبود می‌یابد.

هرگز با آب یخ و نوشیدنی‌های سرد افطار نکنید

مدیر کل دفتر طب ایرانی وزارت بهداشت با اشاره به تقارن ماه مبارک رمضان در سال‌های اخیر با فصول گرم و روزهای طولانی سال که بدن مدت زمان زیادی گرسنگی و تشنگی را تحمل می‌کند، تاکید کرد: یکی از توصیه‌های بسیار مهم این است که روزه‌داران تحت هیچ شرایطی، با آب یخ و نوشیدنی‌های سرد افطار نکرده و روزه خود را باز نکنند، چراکه به دلیل بالارفتن حرارت معده در اثر گرسنگی طولانی‌مدت، کارکرد معده برای هضم غذا، دچار اختلال می‌شود.

خدادوست با بیان اینکه در طب ایرانی و طبق آنچه قدیمی‌ها همواره سعی بر رعایت آن داشته‌اند، توصیه به مصرف یک استکان آب ولرم و خرما یا شیر گرم و خرما برای باز کردن روزه شده است، گفت: نوشیدنی ولرم باعث می‌شود حرارت بالای معده فروکش کرده و مصرف خرما نیز به دلیل جذب سریع قند آن، از ایجاد اشتهای کاذب که منجر به پرخوری و روی هم‌خوری در زمان افطار می‌شود، جلوگیری کرده و این امر، به صحت دستگاه گوارش کمک می‌کند.

وی همچنین، بازکردن روزه با سکنجبین ولرم را برای افرادی که در هنگام افطار بسیار تشنه هستند، توصیه کرد و با اشاره به فاصله کوتاه بین افطار تا سحر و تاکید بر توجه به توصیه کلی در نظر گرفتن حداقل دو ساعت فاصله زمانی میان زمان مصرف غذا تا هنگام خواب، افزود: باید از مصرف چند نوع غذا با هم در وعده افطار پرهیز کرد و در فاصله بعد از افطار تا هنگام خواب که حداکثر یک تا دو ساعت است، مصرف نوشیدنی‌های خنک مانند یک لیوان از مخلوط عرق کاسنی و شاه‌تره، به میزان مساوی از هر کدام، برای کاهش تشنگی‌های طول روز، توصیه می‌شود.

راهکار کاهش تشنگی و پیشگیری از پرخوری در ماه مبارک رمضان

مدیر کل دفتر طب ایرانی وزارت بهداشت همچنین یادآور شد: در طب ایرانی برای رفع تشنگی زیاد و پرهیز از پرخوری در ماه مبارک رمضان، مصرف یک لیوان فالوده خیار با سکنجبین که از خیار رنده شده و حل شده در سکنجبین به دست می‌آید و یا هندوانه با سکنجبین توصیه شده که به اصلاح کبد نیز کمک می‌کند.

وی با توصیه به استفاده از سبزی خوردن در وعده افطار برای جلوگیری از بروز یبوست و پرهیز از مصرف برخی غذاهای سنگین مرسوم در این وعده، تاکید کرد: در فصول گرم سال، هضم معده و عملکرد دستگاه گوارش ضعیف است و سنت مصرف حلیم، آش رشته و شله‌زرد در وعده افطار، مربوط به زمان تقارن ماه مبارک رمضان با فصول سرد سال است که دستگاه گوارش عملکرد بهتری داشته و هضم در معده با قدرت بیشتری انجام می‌شود.

افطار، سبک و سحری باید کامل میل شود

مشاور وزیر بهداشت با اشاره به اهمیت خواب شبانه در ماه رمضان که هضم وعده افطار را آسان کرده و به باز شدن اشتها برای خوردن سحری کمک می‌کند، گفت: سحری باید کامل میل شود تا بدن بتواند ۱۵ تا ۱۶ ساعت گرسنگی در طول روز را تحمل کرده و قوای کافی نیز داشته باشد.

وی علت بی‌اشتهایی افراد برای خوردن سحری را پرخوری و روی هم‌خوری شبانه یا نخوابیدن در شب دانست و افزود: توصیه می‌شود افطاری، سبک و در حد مصرف نان و پنیر و سبزی یا گردو و یا غذاهای سبک باشد تا اشتهای فرد برای خوردن سحری در اثر پرخوری و روی هم‌خوری در وعده افطار، از بین نرود.

خدادوست با توصیه به زودتر بیدار شدن برای خوردن سحری در کسانی که اشتهای کافی برای این وعده ندارند، تاکید کرد: توصیه می‌شود روزه‌داران، بلافاصله بعد از خوردن سحری و تا حدود دو ساعت بعد از آن که غذا از معده عبور می کند، نخوابیده و از این فرصت برای انجام فعالیت‌های عبادی و دانشی خود بهره ببرند.

وی در خصوص خواب روز در ماه رمضان نیز گفت: از آنجایی که روز طولانی است و در طول آن روزه هستیم، خواب در طول روز، به شرط آنکه نزدیک غروب آفتاب نباشد، برای تجدید قوا و کاهش تشنگی و خشکی بدن با بازگرداندن مقداری رطوبت به آن، توصیه می‌شود.

  • .......

تصویری از خواهر اسماعیل هنیه در حال حمل لاستیک برای سوزاندن در نوار غزه در روز نکبت، فلسطینی ها برای در امان ماندن از تک تیر اندازهای رژیم صهیونیستی با سوزاندن لاستیک دید آنها را دچار مشکل می‌کنند.

  • .......

 25 اردیبهشت مصادف با سالروز لغو امتیاز تنباکو به‌واسطه فشار ناشی از فتوای میرزای  شیرازی مرجع وقت شیعیان جهان است.

دولت انگلیس در پی  سفر سوم ناصرالدین شاه  به اروپا در سال 1269 هجری شمسی که به‌تشویق وزیر مختار انگلیس در ایران، سر هنری درومند ولف انجام گرفته بود، فرصت مناسب را برای کسب امتیاز انحصار توتون و تنباکو به دست آورد و ماژور جرالد تالبوت از نزدیکان و مشاوران لرد سالیسبوری (نخست‌وزیر و وزیر خارجه انگلیس) را مأمور کرد تا زمینه انعقاد قرارداد انحصاری توتون و تنباکو با ایران را آماده کند.

 ناصرالدین شاه که برای تأمین هزینه سفرهای خود به اروپا با مشکلات مالی مواجه بود، پس از مراجعت از سفر اروپا به ایران قراردادی را با طرف انگلیسی  به امضا رساند که  براساس آن امتیاز تجارت توتون و تنباکو به‌مدت 50سال به ماژور جرالد تالبوت اعطا شد. مطابق با این قرارداد، شرکت رژی متعهد شده بود که به‌ازای انحصار خرید و فروش توتون و تنباکوی ایران به‌مدت پنجاه سال، سالانه مبلغ 15هزار لیره انگلیس به‌همراه یک‌چهارم سود خالص خود را به شاه بپردازد.

در سال 1269، روزنامه فارسی‌زبان اختر که در عثمانی (ترکیه کنونی) منتشر می‌شد، طی مصاحبه‌ای با تالبوت، تفاوت فاحش امتیاز دخانیات ایران را با امتیازی که کمپانی رژی از عثمانی گرفته بود، یادآور شد و با انتقادات گسترده از دولت، تبعات و پیامدهای قرارداد را برای مردم روشن ساخت. با توجه به این مطلب که توتون و تنباکو از مهمترین اقلام تجاری و صادراتی ایران بود و حدود 200هزار تن به کشت و خرید و فروش آن اشتغال داشتند، روز  15 اسفند سال 1269 تاجران توتون و تنباکو در حرم شاه عبدالعظیم بست نشستند و طی دادخواستی اعلام کردند به هیچ عنوان با شرکت رژی کنار نخواهند آمد.

نخستین اعتراض‌ها به‌رهبری روحانیت، توسط آیت‌الله سید علی‌اکبر فال‌اسیری داماد میرزای شیرازی و از علمای برجسته شیراز آغاز شد. علی‌رغم تمام خشونت‌های حکام، مقاومت مردمی ادامه یافت و قیام مردم شیراز به تبریز، مشهد، اصفهان، تهران و دیگر نقاط ایران گسترش یافت.

برخی علمای تأثیرگذار در به‌نتیجه‌رسیدن حکم تحریم تنباکو

در تبریز، مردم به‌رهبری آیت‌الله حاج میرزا جواد آقامجتهد تبریزی به مقابله با قرارداد برخاستند و ضمن کندن و پاره نمودن اعلامیه‌های کمپانی از روی دیوار، از پذیرفتن خارجیان نیز خودداری کردند. علمای اصفهان برای اولین بار در منطقه خود استعمال دخانیات و تنباکو را تحریم و کارکنان رژی را نجس اعلام کردند، بدین ترتیب تولیدکنندگان تنباکو، محصول خود را یا به‌آتش کشیدند یا بین فقرا تقسیم کردند و از معامله با کمپانی رژی خودداری ورزیدند.

در این ایام سید جمال‌الدین اسدآبادی نیز که به‌دعوت ناصرالدین‌شاه در تهران به‌سر می‌برد، به مخالفت علنی با امتیاز پرداخت و در پی صدور اعلامیه‌ای بر در مساجد، کاروانسراها و سفارتخانه‌ها با این مضمون که «به‌چه‌حقی خرید و فروش تنباکویی که خریدار و مصرف‌کننده آن ایرانی است به بیگانه واگذار شده است»، از ایران اخراج شد.

 آیت الله سید محمدحسن شیرازی معروف به میرزای شیرازی از همان ابتدا به‌واسطه نامه‌هایی که از علمای ایران دریافت می‌کرد و از طریق اخباری که آیت‌الله سید علی اکبر فال‌اسیری و آقامنیرالدین بروجردی اصفهانی به وی می‌رساندند، از این امتیاز مطلع شده بود، از این رو میرزا رضا، هم‌زمان با شروع ناآرامی در تبریز در 17 تیرماه 1270 هجری شمسی با ارسال تلگراف مفصلی به شاه، ضمن اشاره به مفاسد اجازه مداخله خارجی‌ها در ایران به اعطای امتیازات نیز توجه نمود و همه آن‌ها را منافی صریح قرآن، نوامیس الهیه و استقلال ایران خواند. شاه به تلگراف میرزا پاسخ نداد و برای توجیه اقدامات دولت و ذکر دلایل اعطای امتیاز و مشکلات ناشی از لغو آن، میرزا محمود خان مشیرالوزاره کارپرداز ایران در بغداد را نزد میرزای شیرازی در سامرا فرستاد.

در نهایت با مخالفت شاه با ملغی کردن امتیاز تنباکو، میرزا رضای شیرازی در فتوایی تاریخی، استعمال توتون و تنباکو را  در حکم محاربه با امام زمان علیه‌السلام اعلام کرد. "بسم‌الله الرحمن الرحیم، الیوم استعمال تنباکو و توتون بِأَیِ نحوٍ کان در حکم محاربه با امام زمان صلوات الله علیه است.

حکم تحریم توتون و تنباکو که منتسب به میرزای شیرازی است

بلافاصله پس از صدور فتوا، مأموران حکومت موظف شدند که از انتشار این حکم و آگاهی مردم نسبت به آن ممانعت به‌عمل آورند اما این اقدام حکومت نیز فایده‌ای نداشت و مردم از همه اصناف حتی اقلیت‌های مذهبی مبارزه سیاسی علیه این قرارداد را یک وظیفه شرعی و تکلیفی الهی دانستند و قلیان‌ها را شکسته و توتون و تنباکو را به‌آتش کشیدند. حرم‌سرای شاه نیز از استعمال دخانیات پرهیز کردند. انیس‌الدوله، سوگلی ناصرالدین‌شاه دستور جمع‌آوری قلیان‌ها را صادر کرد.

سرانجام ناصرالدین شاه در 16 دی 1270 در دستخطی به امین‌السلطان لغو کامل امتیاز را اعلام کرد تا وی به آگاهی علما و مردم برساند. ولی مخالفان آرام نگرفتند و عزل امین‌السلطان که از نظر آنان حامی امتیاز بود و لغو تمام قراردادهایی را که با خارجیان منعقد شده بود خواستار شدند، بدین ترتیب درنتیجه لغو امتیاز تنباکو، حکم تحریم تنباکو نیز پس از 55 روز از سوی علما لغو شد.

بی‌تردید نهضت تنباکو پیامدهای مهمی نظیر استبدادگریزی، مقابله با استیلای بیگانه، همگانی بودن نهضت و اتحاد گروه‌ها و اصناف مختلف را در پی داشت. در واقع جنبش تنباکو اولین مقاومت همگانی مردم ایران در برابر بیگانگان و استبداد شاهی بود که نقش بسزایی در پیروزی جنبش‌های مردمی بعدی به‌ویژه نهضت مشروطه  داشت.

منبع: تسنیم
  • .......

امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟      

 تا ریخ سیاسی اسلام گویای وقایع و حوادث پندپذیر و آموزنده برای بشریت می‌باشد. از جمله این‌ها می‌توان به برخورد امام علی (ع) با مخالفان و معاندان اشاره نمود. در دوران حکومت کوتاه امیر مؤمنان علیه‌السلام به دلیل مخالفت گروه‌های گوناگون با آن حضرت، زمینه نمایش سیره عملی رهبران الهی در برخورد با مخالفان بیش از زمان دیگر امامان علیهم‌السلام پدید آمد. لذا بررسی این دوره از تاریخ در ترسیم اصل فوق، اهمیت بسزایی دارد. زمانی که امیر مومنان علی (ع) در سال 35 هجری قمری حکومت را به دست گرفت عده ای به مخالفت و معاندت با حضرت برخاستند.[1] در همان دوران بود که مقابله با امیرالمؤمنین علی (ع) و حکومت او چهره ای نظامی و جنگ طلبانه به خود گرفت.

 
حضرت علی (ع) در دوران حکومت خود با سه گروه سرکش روبه‌رو شد که خواسته‌ی آن‌ها تکرار وضع زمان حکومت خلیفه سوم بود: بذل و بخشش‌های بی‌جهت، اسراف کاری، تثبیت حکومت افراد نالایقی چون معاویه و تحکیم فرمانروایی استانداران حکومت پیشین. در این میان ناکثین یا گروه پیمان‌شکن؛ با رهبری طلحه و زبیر که در سایه احترام عایشه، همسر پیامبر اکرم (ص)، و کمک‌های بی‌دریغ بنی امیه که در حکومت امام علی (ع) دستشان از همه جا کوتاه شده بود، سپاه بزرگی برای تصرف کوفه و بصره ترتیب دادند، خود را به بصره رساندند و آن را تصرف کردند. از طرفی قاسطین یا گروه ستمگر؛ که رئیس این گروه معاویه بود با فریب و نیرنگ، حدود دو سال و بلکه تا پایان عمر امام علی (ع)، فکر آن حضرت را به خود مشغول ساختند. در نهایت نیز مارقین یا گروه خارج از دین؛ که اینان همان گروه «خوارج» هستند تا پایان نبرد صفین در رکاب علی (ع) بودند و به نفع آن حضرت شمشیر می‌زدند، ولی فریبکاری معاویه سبب شد بر امام خود شورش کنند و گروه سومی تشکیل دهند که هم بر ضد امام، و هم بر ضد معاویه باشند. علی (ع) با این گروه در منطقه‌ای به نام نهروان[2] رو به رو شد و جمع آن‌ها را متفرق ساخت. اما سرانجام یکی از همین خوارج، او را به شهادت رساند.
 
امام علی (ع) در برخورد با مخالفان خویش سه راهبرد اساسی داشت: گفت‌وگو؛ مدارا؛ برخورد قاطع.[3] تلاش اولیه امیر مؤمنان، پاسخگویی به شبهات مخالفان بود و می‌کوشید راهی برای پایان‌بخشیدن مسالمت‌آمیز به نزاع و دشمنی بیابد. اگر از این راه نتیجه دلخواه به دست نمی‌آمد، با مخالفان خود، تا جایی که به امنیت و وحدت جامعه اسلامی آسیبی نمی‌رسید، مدارا از شدت و اتخاذ اقدامات قهرآمیز پرهیز می‌کرد. سرانجام اگر مخالفان دست به قیام علیه حکومت اسلامس می‌زدند و امنیت شهرها و راه‌ها را به خطر می‌انداختند، نوبت به برخورد قاطعانه می‌رسید. البته امام (ع) در این مرحله نیز هیچ گاه از ارشاد و راهنمایی دشمنان غفلت نمی‌کرد[4].
 
1-    گفت و گو: امام علی (ع) با طلحه و زبیر بارها به گفت‌وگو نشست و برای هدایت آنان از هیچ کوششی دریغ نورزید؛ به گونه‌ای که حتی به آنان پیشنهاد کرد بخشی از دارایی شخصی امام را از آن حضرت بگیرند و از زیاده‌خواهی و تصرف در اموال عمومی درگذرند. اما آنان همچنان برخواسته خود پای می‌فشردند و سهم بیش‌تری را از بیت‌المال می‌خواستند.[5] طلحه و زبیر عدالت امام را تاب نیاوردند و سپاهی عظیم برای مبارزه با آن حضرت آراستند؛ اما امیرمؤمنان همچون گذشته به روشنگری خویش ادامه داد و با فرستادن نامه‌ها و سفیران خود، از آنان خواست که دست از هواهای نفسانی خود بردارند و به عهد و پیمان نخستین خویش باز گردند.[6] در گیر و دار جنگ جمل نیز امام علی (ع) از ارشاد و راهنمایی دشمنان خویش دست نکشید و سرانجام با یادآوری حدیثی از رسول خدا (ص) زبیر را از ادامه جنگ منصرف کرد.[7] امام ‌(ع) در برخورد با معاویه نیز همین شیوه را در پیش گرفت و در چندین نامه، فضایل خویش را برشمرد و معاویه را به تقوای الهی و پرهیز از دنیاطلبی فراخواند و از دنبال کردن چیزی که شایستگی آن را ندارد، بر حذر داشت.[8]
 
2-    مدارا: امام علی (ع) نخست مخالفان سیاسی خود را از راه مذاکره، نصیحت می‌کرد و اگر این شیوه کارگر نمی‌افتاد، راه مدارا و بردباری را پیشه می‌گرفت برخی از یاران امام از وی می‌خواستند تا با کسانی که از بیعت با او روتافته‌اند، بصورت قهرآمیز رفتار کند و دست‌کم آنان را زندانی کند؛[9] اما امام این نظر را نمی‌پسندید و به‌صراحت اعلام می‌داشت که هر کس تا زمانی که به رویارویی علیه حکومت اسلامی برنخیزد، در امان خواهد بود.
 
3-    برخورد قاطع: هنگامی که مذاکره با مخالفان به جایی نرسید و برخورد مسالمت‌آمیز به سوء استفاده آن انجامید، امام علی (ع) دست به شمشیر برد و با همان قاطعیتی که در نبردهای صدر اسلام از خود به نمایش گذاشته بود، به رویارویی با جنگ‌افروزان پرداخت. نمونه‌ای از این قاطعیت و دلیری در پاسخ امیر مؤمنان به معاویه آشکار است: «گفتی که من و یارانم را پاسخی جز شمشیر نیست؛ راستی که خنداندی از پس آن که اشک ریزاندی. کی پسران عبدالمطلب را دیدی که از پیش دشمنان پس روند و از شمشیر ترسانده شوند!... زودا کسی را که می‌جویی تو را جوید، و آن را که دور می‌پنداری به نزد تو راه پوید. من با لشکری از مهاجران و انصار و تابعین آنان که راهشان را به نیکویی پیمودند، به سوی تو می‌آیم؛ لشکری بسیار ـ و آراسته ـ و گرد آن به آسمان برخاسته. جامه‌های مرگ بر تن ایشان، و خوش‌ترین دیدار برای آنان دیدار پروردگارشان. همراهشان فرزندان «بدریان» اند و شمشیرهای «هاشمیان» که می‌دانی در آن نبرد تیغ آن «رزم آوران» با برادر و دایی و جد و خاندان تو چه کرد و [ضرب دست آنان] از ستمکاران دور نیست [و امروزشان با دیروز یکی است]». [10]
 
لازم به ذکر است که مجازات حصر وطرد سیاسی یکی دیگر از راهبردهای اساسی بود که امام علی (ع) در خصوص برخورد با مخالفان خود اتخاذ نمود. بطوری که امام علی (ع) نزد عایشه که در بصره و در خانه عبد الله بن خَلف خُزاعی بود آمدند؛ امام علی (ع) فرموند: «ای حُمَیرا! ازاین حرکت دست برنمی‌داری؟ عایشه گفت: ای پسر ابی طالب! قدرت یافتی، پس نرمی به خرج ده! امام علی (ع) فرمود: به سوی مدینه حرکت کن و به همان خانه‌ات بازگرد که پیامبر خدا (ص) تو را دستور داد که در آن بنشینی.[11]
 
با مقایسه رفتار امیرالمؤمنین در برابر معاویه و مخالفینی چون عایشه، اصحاب جمل و خوارجیان می‌توان بدین پی برد که حضرت امیر (ع)، معاویه و دستگاه سیاسی حاکم بر شام را بعنوان فتنه اسلام قلمداد کرده[12] و در برابر ریشه‌کنی آن هیچگونه مصلحتی را نمی‌پذیرد در حالی که حضرت بعد از جنگ جمل و جنگ خوارج عفو عمومی صادر می‌نمایند بگونه‌ای که عایشه آن چنان تحت تأثیر برخورد کریمانه و بزرگوارانه حضرت علی (ع) قرار گرفت که پس از جنگ می‌گفت: «آرزو داشتم 20 سال قبل از آن حادثه مرده بودم.»[13].
 
امام جواد (ع) در پاسخ به سؤالات یحیی بن اکثم در باب تفاوت رفتار امیرالمؤمنین علی (ع) می‌فرمایند: «اما اینکه گفتی امیر مؤمنان (ع) اهل صفین را چه در حال پیشروی و چه در حال فرار می‌کشت و به مجروحان تیر خلاص می‌زد ولی در جنگ جمل هیچ فراری را تعقیب نکرد و هیچ مجروحی را نکشت و هر کس اسلحه خود را بر زمین گذاشت و یا به خانه‌اش رفت، امان داد به این دلیل بود که اهل جمل پیشوایشان کشته شده بود و گروهی نداشتند که به آن‌ها ملحق شوند و همانا به خانه‌هایشان بازگشتند بدون اینکه مخالف و محارب باشند و به اینکه از آنان دست برداشته شود راضی و خشنود بودند، پس حکم این‌ها این است که شمشیر از میانشان برداشته شود و از آزار و اذیتشان خودداری شود چرا که در پی اعوان و انصاری نیستند. ولی اهل صفین به سوی گروهی آماده و رهبری باز می‌گشتند که آن رهبر اسلحه و زره و نیز شمشیر برایشان فراهم می‌کرد، از بخشش‌های خود آن‌ها را سیراب می‌کرد، برایشان قرارگاه و منزلگاه آماده می‌کرد، از بیمارانشان عیادت می‌کرد و... بنابراین حکم آن‌ها یکسان نیست.»[14].
 
تعدد و گوناگونی برخورد امام علی (ع) در خصوص مخالفان حکومت خود اشعار بر ضرورت، اهمیت و جایگاه مصلحت در دستگاه سیاسی شیعه دارد. بطوری که حاکم جامعه اسلامی می‌تواند بر سبیل مصلحت حکم نموده و به جای اجرای مجازات اصلی معاندان و مخالفان، مجازات حصر و عدم دخالت آن‌ها در امور اجتماعی را در نظر بگیرد. آنچه در ماجرای عایشه همسر پیامبر صورت پذیرفت موید همین امر بود.
 
با توجه به آنچه که ذکر شد نگارنده اعتقاد دارد امام علی (ع) در خصوص برخورد مخالفان با تمسک به دو اصل اخلاق مداری[15] و عدم دستگیری مخالفان قبل از اظهار مخالفت[16]، با سیاست گفت و گو و مدارا، سعی در هدایت و زدودن پرده‌های جهل و نادانی آنان داشت بطوری که ایشان با این اقدام تلاش می‌نمودند تا زمینه‌های انحراف آن‌ها و کسانی که به دلیل ناآگاهی و بی خبری تحت تأثیر افکار آن‌ها قرار گرفته‌اند را از بین ببرند از این رو حضرت تا زمانی که مخالفان دست به قیام نزدند با کمال بزرگواری با آنان برخورد کرد. در پایان باید اشاره داشت که به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی ایران با تمسک به سیره علوی نیز چنین رفتاری را با مخالفان، معاندان انجام داده است بطوری که علیرغم اینکه جمهوری اسلامی ایران می‌توانسته با فتنه گران برخورد قاطع نماید اما به دلیل ناآگاهی، کج اندیشی و غفلت برخی از آنان؛ بر پایه مماشات و مسالمت با آنان برخورد نموده است، که این نوع برخورد اسلامی در جمهوری اسلامی بر گرفته از سیره رفتاری امام علی (ع) در برخورد با مخالفان خود است.*
 
پی نوشت ها:
 
[1]امام علی (ع) در خطبه 3 نهج‌البلاغه این موضوع را برای ما چنین بیان می‌کنند: فلما نهضت بالامر نکثت طائفة و مرقت اخری و قسط آخرون. (نهج البلاغه، خطبه 3)
 [2] نبرد صفین در منطقه‌ای میان عراق و شام بین علی (ع) و همین گروه به سرکردگی معاویه رخ داد که در آن، خون بیش از صد هزار مسلمان ریخته شد. در این نبرد که به جنگ جمل مشهور است، طلحه و زبیر کشته شدند و سپاهشان پراکنده شد و گروهی به اسارت در آمدند که بعداً مورد عفو امام (ع) قرار گرفتند.
[3]اطلاعات بیشتر در: احمدحسین شریفی و حسن یوسفیان، امام علی (ع) و مخالفان.
 http://imamalinet.net
[4]امام علی (ع) در مورد خوارج فرمودند: «الا ان لکم عندی ثلاث خلال ما کنتم معنا; ان نمنعکم مساجد اللهان یذکر فی‌ها اسمه و لانمنعکم فیئا ما کانت ایدیکم معنا و لا نقاتلکم حتی تقاتلوا (ابن اثیر, الکامل فی التاریخ, ج 2, ص 398) آگاه باشید تا با ماهستید (نه بر ما و مخالف مسلحانه) شما را از سه حق ممنوع نخواهم کرد: 1)- شما را از حضور در مسجد برای یاد خدا ممنوع نخواهیم کرد 2- حقوقتان را مادامی که با ما هستید قطع نخواهیم ساخت 3- تا وقتی که دست به سلاح نشدید با شما نخواهیم جنگید. لازم به ذکر است که شهید مطهری (ره) دو ویژگی گفت گو و مدارا را که در متن ذکر شد به نیروی جاذبه علی (ع) تعبیر می‌نماید و ویژگی سوم که عبارت باشد از برخورد قاطع را نیروی دافعه علی (علیه اسلام) می‌نامد. (مرتضی مطهری، جاذبه و دافعه علی (علیه اسلام)، ص 50)
 [5] الموفق بن أحمد بن محمد الخوارزمی، المناقب، ص 178.
[6]ابن قتیبه، الامامة والسیاسة، ج 1، ص 70.
[7]بلاذری، انساب الاشراف، ج 3، ص 50 ـ 52.
 [8] ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج 16، ص 133.
[9]الدینوری احمد بن داوود، احمد، الاخبار الطوال، ص 143.
[10]نهج البلاغه، نامه 28.
[11]تاریخ الیعقوبی: ج 2 ص 183. در خصوص کیفیت ورود عایشه (همسر پیامبر اکرم (ص)) رک: مروج الذهب، مسعودی، ج 2، ص 377.
[12]. «الا و ان اخوف الفتن عندی علیکم فتنة بنی امیة فانها فتنة عمیاء مظلمة» (3) ولی فتنه و داستان خوارج آنقدر خطر بزرگی نیست، یعنی بزرگ است اما از آن بزرگ‌تر و خطرناک‌تر فتنه بنی امیه است. (نهج‌البلاغه فیض الاسلام، خطبه‌ی 92)
[13]. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، دارالکتب العلمیة، ج 1، ص 264؛ سیدمحسن امین، اعیان الشیعه، دارالتعارف للمطبوعات، ج 4، ص 307.
[14]. وسائل الشیعة، ج 11، ص 56، باب 24 من ابواب جهاد العدو، حدیث 4.
[15]حضرت علی (ع) درعهدنامه خود به مالک اشتر می‌فرمایند: مهربانی، عطوفت و نرم خویی با مردم را در دل خود جای ده [از صمیم قلب آنان را دوست بدار و به ایشان نیکی کن نسبت به ایشان به سان درنده ای مباش که خوردن آنان را غنیمت شماری. زیرا مردم دو گروه‌اند، دسته ای برادر دینی تو هستند و گروه دیگر در آفرینش همانند تو. اگر گناهی از ایشان سر می زند، عیب‌هایی برایشان عارض می‌شود و خواسته و ناخواسته خطایی انجام می‌دهند، آنان را عفو کن و از خطاهایشان چشم بپوش همان گونه که دوست داری خداوند تو را ببخشد و از گناهانت چشم پوشی کند، (نهج البلاغه/ نامه 53)
[16]امیر المومنین علی (ع) فرمودند: «ای فرزند عباس! آیا به من دستور می‌دهی قبل از نیکی و احسان، به ظلم و گناه اقدام کنم و بر اساس گمان و اتهام قبل از ارتکاب جرم مؤاخذه کنم. (شیخ مفید، الجمل، مکتبة الاعلام الاسلامی، ص 166 ـ 167). برخی فقهای اهل سنت معتقدند: " قول صحیح از نظر ما این است که علی (ع) هیچ گاه مخالفانش را بدون اخطار اولیه نکشت، بعد از شکست آن‌ها را به بردگی نگرفت، اسیران را نکشت، فراریان و مجروحان را تعقیب ننمود و اموال مخالفان را ضبط و توقیف نکرد. " (قاضی ابو یوسف، الخراج، ص 59)

صادق آزادفر: دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه امام صادق

  • .......

بامداد  روز گذشته  منابع خبری صهیونیستی از شلیک بیش از 50 فروند موشک از خاک سوریه به سمت ۴ مقر مهم نظامی رژیم صهیونیستی در جولان اشغالی خبر دادند. در پی این حملات، آژیرهای هشدار در جولان اشغالی به صدا درآمد. 

صفحه منتسب به سردار سلیمانی پس از این حملات، تصویری را به اشتراک گذاشت که نابودی رژیم اشغالگر قدس را نشان می‌داد. امروز پس از گذشت یک روز از انتشار این تصویر و به جهت مضمون ضد اسرائیلی آن، صفحه منتسب به سردار سلیمانی توسط اینستاگرام  غیرفعال شد.

پیش از این نیز این صفحه چندین بار به دلیل انتشار تصاویر و فیلم‌هایی با چنین مضامینی بسته شده بود.


  • .......



وجوب روزه (۱۳۱۴)

مساله ۱۳۱۴ـ در هر سال واجب است همه افراد مکلّف یک ماه مبارک رمضان را به شرحى که در مسائل آینده گفته مى شود روزه بدارند.

تعریف روزه (۱۳۱۵)
مساله ۱۳۱۵ـ روزه آن است که انسان براى اطاعت فرمان خدا، از اذان صبح تا مغرب، از چیزهایى که روزه را باطل مى کند و شرح آن در مسائل بعد مى آید خوددارى کند.

چگونگی نیت روزه (۱۳۱۶)
مساله ۱۳۱۶ـ روزه از عبادات است و لازم است با نیّت به جا آورده شود، در موقع نیّت لازم نیست به زبان بگوید، یا از قلب خود بگذراند همین اندازه که در نظرش این باشد که براى اطاعت فرمان خدا از اذان صبح تا مغرب کارهایى که روزه را باطل مى کند ترک نماید کافى است.

زمان نیّت روزه واجب (۱۳۱۷)
مساله ۱۳۱۷ـ باید احتیاطاً کمى قبل از اذان صبح و کمى هم بعد از مغرب، از انجام این کارها خوددارى کند تا یقین حاصل کند که تمام این مدّت را روزه داشته است

نیّت هرروز در شب قبل (۱۳۱۸)
مساله ۱۳۱۸ـ کافى است که در هر شب از ماه مبارک رمضان براى روزه فردا نیّت کند، ولى بهتر است که در شب اوّل ماه، علاوه براین، نیّت روزه همه ماه را نیز بنماید.

زمان نیّت روزه ماه رمضان (۱۳۱۹)
مساله ۱۳۱۹ـ نیّت وقت معیّنى ندارد، بلکه هر موقعى تا قبل از اذان صبح نیّت کند کافى است و همین که براى خوردن سحرى برمى خیزد و اگر از او سوال شود منظورت چیست؟ بگوید: «قصد روزه دارم» کافى است.

وقت نیّت برای روزه مستحبی (۱۳۲۰)
مساله ۱۳۲۰ـ وقت نیّت براى روزه مستحبّى در تمام روز نیز ادامه دارد حتّى اگر مختصرى به مغرب باقى مانده باشد و تا آن موقع کارهایى که روزه را باطل مى کند انجام نداده است مى تواند نیّت روزه مستحبّى کند و روزه او صحیح است.

فراموشى نیّت روزه ماه رمضان (۱۳۲۱)
مساله ۱۳۲۱ـ اگر در ماه رمضان نیّت را فراموش کند چنانچه تا قبل از اذان ظهر یادش بیاید و فوراً نیّت کند و کارى که روزه را باطل مى کند انجام نداده باشد روزه اش صحیح است، امّا اگر بعد از ظهر نیّت کند صحیح نیست.

تعیین روزه در غیر از ماه رمضان (۱۳۲۲)
مساله ۱۳۲۲ـ هرگاه کسى بخواهد روزه اى غیر از روزه ماه رمضان به جا آورد باید آن را معیّن کند، مثلاً نیّت کند روزه قضا مى گیرم، یا روزه نذر به جا مى آورم ولى در ماه مبارک رمضان همین اندازه که نیّت کند فردا را روزه مى گیرم کافى است، بلکه اگر نداند ماه رمضان است یا بداند و فراموش کند و روزه دیگرى را قصد کند روزه ماه رمضان حساب مى شود، ولى اگر عمداً در ماه مبارک رمضان نیّت روزه غیر ماه رمضان را کند (در حالى که مى داند در ماه رمضان روزه غیر ماه رمضان صحیح نیست) روزه او باطل است، یعنى نه از رمضان حساب مى شود و نه از غیر آن.

مساله ۱۳۲۲ـ هرگاه کسى بخواهد روزه اى غیر از روزه ماه رمضان به جا آورد باید آن را معیّن کند، مثلاً نیّت کند روزه قضا مى گیرم، یا روزه نذر به جا مى آورم ولى در ماه مبارک رمضان همین اندازه که نیّت کند فردا را روزه مى گیرم کافى است، بلکه اگر نداند ماه رمضان است یا بداند و فراموش کند و روزه دیگرى را قصد کند روزه ماه رمضان حساب مى شود، ولى اگر عمداً در ماه مبارک رمضان نیّت روزه غیر ماه رمضان را کند (در حالى که مى داند در ماه رمضان روزه غیر ماه رمضان صحیح نیست) روزه او باطل است، یعنى نه از رمضان حساب مى شود و نه از غیر آن.

تعیین روزهاى ماه رمضان در نیّت (۱۳۲۳)
مساله ۱۳۲۳ـ لازم نیست در موقع نیّت، معیّن کند که روز اوّل ماه است یا دوم یا غیر آن، حتّى اگر روزى را تعیین کند مثلاً بگوید به نیّت روز دوم ماه روزه مى گیرم بعد معلوم شود سوم بوده، روزه او صحیح است.

بى هوشى در بخشى از روز (۱۳۲۴)
مساله ۱۳۲۴ـ اگر پیش از اذان صبح نیّت روزه کند و بعد بیهوش یا مست شود و در بین روز به هوش آید در حالى که هیچ کار خلافى به جا نیاورده، احتیاط واجب آن است روزه آن روز را تمام کند و قضاى آن را هم به جا آورد.

وظیفه کسی که فراموش کرده ماه رمضان است (۱۳۲۵)
مساله ۱۳۲۵ـ اگر نداند یا فراموش کند ماه رمضان است و روزه نگیرد و بعد از ظهر ملتفت شود و یا قبل از ظهر در حالى که افطارکرده باشد، باید به احترام ماه رمضان تا مغرب کارهایى که روزه را باطل مى کند ترک نماید و بعد از ماه رمضان آن روز را قضا کند.

وظیفه کودکى که قبل از اذان صبح یا بعد از آن بالغ شده (۱۳۲۶)
مساله ۱۳۲۶ـ اگر کودکى پیش از اذان صبح بالغشود باید روزه بگیرد و اگر بعد از اذان بالغشود و کارى که روزه را باطل کند انجام نداده باشد احتیاط واجب آن است که روزه را بگیرد و بعد هم قضا کند.

عدم جواز روزه مستحبى براى کسى که روزه قضا دارد (۱۳۲۷)
مساله ۱۳۲۷ـکسى که روزه قضاى ماه رمضان یا روزه واجب دیگرى بر ذمّه دارد جایز نیست روزه مستحبّى بگیرد و اگر فراموش کند و روزه مستحبّى بگیرد چنانچه قبل از ظهر یادش بیاید مى تواند نیّت خود را به روزه واجب برگرداند، ولى اگر بعد از ظهر باشد روزه او باطل است.

جواز روزه قضا براى کسى که براى روزه مرده أجیر شده (۱۳۲۸)
مساله ۱۳۲۸ـ کسى که براى روزه شخص مرده اى اجیرشده مى تواند روزه مستحبّى براى خودش بگیرد.

وقت نیّت روزه واجب اگر غیر از روزه ماه مبارک باشد (۱۳۲۹)
مساله ۱۳۲۹ـ اگر غیر از روزه ماه مبارک روزه دیگرى بر انسان واجب باشد، مثلاً نذر کرده که روز معیّنى را روزه بگیرد، چنانچه عمداً تا اذان صبح نیّت نکند روزه اش باطل است، ولى اگر یادش برود و پیش از ظهر یادش بیاید مى تواند نیّت کند.

زمان نیّت روزه واجب غیر معین (۱۳۳۰)
مساله ۱۳۳۰ـ هرگاه روزه واجب غیر معیّن بر ذمّه دارد (مانند روزه قضاى ماه رمضان یا روزه کفّاره) وقت نیّت آن تا ظهر باقى است، یعنى چنانچه چیزى که روزه را باطل مى کند انجام نداده باشد وقبل از ظهر نیّت کند روزه او صحیح است.

کافرى که پیش از ظهر مسلمان شود (۱۳۳۱)
مساله ۱۳۳۱ـ هرگاه کافرى در ماه رمضان پیش از ظهر مسلمان شود چنانچه تا آن وقت کارى که روزه را باطل مى کند انجام نداده، بنابر احتیاط واجب روزه بگیرد و قضا هم ندارد، همچنین اگر مریض پیش از ظهر خوب شود و کارى که روزه را باطل مى کند انجام نداده باشد باید نیّت روزه کند و احتیاطاً قضا هم نماید، ولى اگر بعد از ظهر خوب شود روزه آن روز واجب نیست فقط باید قضاى آن را به جا آورد.

وظیفه مکلف در یوم الشک (۱۳۳۲)
مساله ۱۳۳۲ـ یوم الشّک یعنى روزى که انسان شک دارد آخر ماه شعبان است یا اوّل ماه رمضان، روزه آن واجب نیست و اگر بخواهد روزه بگیرد باید نیّت ماه شعبان کند، یا اگر روزه قضا به ذمه دارد نیّت قضا کند و چنانچه بعداً معلوم شود ماه رمضان بوده از رمضان حساب مى شود، ولى اگر در اثناء روز بفهمد باید فوراً نیّت خود را به روزه ماه رمضان برگرداند.

تردید یا عدول از نیّت در روزه واجب (۱۳۳۳)
مساله ۱۳۳۳ـ هرگاه در ماه رمضان یا هر روزه واجب معیّن دیگر، از نیّت روزه برگردد، یا مردّد شود که روزه بگیرد یا نه، روزه اش باطل مى شود، همچنین اگر نیّت کند چیزى که روزه را باطل مى کند به جا آورد، مثلاً تصمیم بر خوردن غذا بگیرد، روزه اش باطل مى شود، هرچند اصلاً غذا هم نخورد، مگر این که در آن حال توجّه نداشته باشد که فلان عمل روزه را باطل مى کند.

تردید یا عدول از نیّت در روزه مستحب یا واجب غیر معین (۱۳۳۴)
مساله ۱۳۳۴ـ در روزه واجبى که وقت آن معیّن نیست (مانند روزه قضا) اگر قصد کند یکى از مبطلات روزه را انجام دهد یا مردّد شود که به جا آورد یا نه، چنانچه به جا نیاورد و پیش از ظهر دوباره نیّت کند روزه اش صحیح است و اگر روزه مستحبی باشد تا پیش از غروب آفتاب می تواند دوباره نیت کند.

کارهایی که روزه را باطل می کند (۱۳۳۵)
مساله ۱۳۳۵ـ کارهایى که روزه را باطل مى کند بنابر احتیاط نُه چیز است:

۱ـ خوردن و آشامیدن، ۲ـ جماع، ۳ـ استمناء، ۴ـ دروغ بستن به خدا و پیغمبر(صلى الله علیه وآله)و ائمّه(علیهم السلام)، ۵ـ رساندن غبار غلیظ به حلق، ۶ـ فرو بردن سر در آب، ۷ـ باقى ماندن بر جنابت یا حیض یا نفاس تا اذان صبح، ۸ـ امالهکردن با مایعات، ۹ـ قى کردن عمدى.

خوردن و آشامیدن عمدى (۱۳۳۶)
مساله ۱۳۳۶ـ خوردن و آشامیدن از روى عمد روزه را باطل مى کند، خواه از چیزهاى معمولى باشد مانند نان و آب و یا غیر معمولى مانند برگ درختان، کم باشد یا زیاد، حتّى اگر مسواک را از دهانبیرون آورده، دوباره داخل دهانکند و رطوبت آن را فرو برد روزه اش باطل مى شود، مگر آن که رطوبت مسواک کم باشد و در آب دهاناز بین برود.

اگر در حال خوردن یا آشامیدن بفهمد صبح شده (۱۳۳۷)
مساله ۱۳۳۷ـ اگر هنگامى که مشغول خوردن غذا یا نوشیدن آب است بفهمد صبح شده، باید آنچه را در دهاناست بیرون آورد و اگر عمداً فرو برد روزه اش باطل است و کفّاره نیز دارد.

خوردن و آشامیدن سهوى (۱۳۳۸)
مساله ۱۳۳۸ـ خوردن و آشامیدن از روى سهو و فراموشى روزه را باطل نمى کند.

تزریق آمپول در حال روزه (۱۳۳۹)
مساله ۱۳۳۹ـ تمام انواع آمپول هاى دارویى یا تقویتى که به صورت عضلانى تزریق مى شوند و همچنین تزریق عضلانى واکسن براى افراد روزه دار اشکالى ندارد ولى تزریق آمپول ها و سرم هاى وریدى (که در رگ تزریق می¬شوند) جایز نیست.

همچنین، تزریق خون بنابر احتیاط واجب، روزه را باطل می کند؛ امّا باید تا آخر روز از کارهایی که روزه را باطل می کند خود داری نماید و بنابر احتیاط واجب قضای آن روز را نیز بجا آورد.

استحباب خلال کردن پیش از أذان (۱۳۴۰)
مساله ۱۳۴۰ـ کسى که مى خواهد روزه بگیرد بهتر است پیش از اذان صبح دندانهایش را بشوید و خلال کند و اگر بداند غذایى که لاى دندان مانده در روز فرو مى رود احتیاط واجب آن است که قبلاً آن را بشوید و خلال کند و اگر نکند و غذا فرو رود روزه را تمام کند و بعد قضا نماید.

فرو بردن آب دهان و اخلاط سر و سینه (۱۳۴۱)
مساله ۱۳۴۱ـ فرو بردن آب دهان، هر چند به واسطه خیال کردن ترشى و مانند آن در دهانجمع شده باشد، روزه را باطل نمى کند، و فرو بردن اخلاط سر و سینه تا به فضاى دهاننرسیده اشکال ندارد، امّا اگر داخل فضاى دهانشود احتیاط واجب آن است که آن را فرو نبرد.

جویدن غذا براى بچه و چشیدن آن (۱۳۴۲)
مساله ۱۳۴۲ـ جویدن غذا براى بچّه و همچنین چشیدن غذا و مانند آن و شست و شوى دهانبا آب یا داروها اگر چیزى از آن فرو نرود روزه را باطل نمى کند و اگر بدون اراده به حلق برسد اشکالى ندارد، ولى اگر از اوّل بداند بى اختیار به حلق مى رسد روزه اش باطل است و قضا و کفّاره دارد.

آب خوردن براى روزه دارى که طاقت تشنگى ندارد (۱۳۴۳)
مساله ۱۳۴۳ـ اگر روزه دار به اندازه اى تشنه شود که طاقت تحمّل آن را ندارد و یا ترس بیمارى و تلف داشته باشد، مى تواند به اندازه ضرورت آب بنوشد، ولى روزه او باطل مى شود و اگر ماه رمضان باشد باید بقیّه روز را بنابر احتیاط واجب امساککند.

عدم جواز افطار به خاطر ضعف (۱۳۴۴)
مساله ۱۳۴۴ـ انسان نمى تواند به خاطر ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر بقدرى ضعف پیدا کند که تحمّل آن بسیار مشکل شود، مى تواند روزه را بخورد و همچنین اگر خوف بیمارى داشته باشد.

مبطل بودن جماع(۱۳۴۵)
مساله ۱۳۴۵ـ «جماع» (نزدیکى با زن) روزه هر دو طرف را باطل مى کند، هرچند فقط به مقدار ختنه گاه داخل شود و منى هم بیرون نیاید و اگر کمتر از آن باشد و منى هم بیرون نیاید باطل نمى شود و هرگاه شک کند که این مقدار داخل شده یا نه روزه اش صحیح است.

جماع از روى فراموشى (۱۳۴۶)
مساله ۱۳۴۶ـ هرگاه از روى فراموشى جماع کند و یا از روى اجبار بطورى که هیچ اختیارى نداشته باشد، روزه باطل نمى شود، ولى چنانچه در بین جماع یادش بیاید، یا اجبار برطرف شود، باید فورا ترک کند و الاّ روزه او باطل است.

مبطل بودن استمنا(۱۳۴۷)
مساله ۱۳۴۷ـ اگر روزه دار با خود کارى کند که منى از او بیرون آید روزه اش باطل مى شود، امّا اگر بى اختیار در حال خواب یا بیدارى بیرون آید، روزه باطل نمى شود

احتلام روزه را باطل نمى کند (۱۳۴۸)
مساله ۱۳۴۸ـ هرگاه روزه دار مى داند که اگر در روز بخوابد محتلم مى شود، یعنى در خواب منى از او بیرون مى آید، جایز است بخوابد و چنانچه محتلم شود براى روزه او اشکالى ندارد.

کسی که در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار می شود (۱۳۴۹)
مساله ۱۳۴۹ـ هرگاه روزه دار در حال بیرون آمدن منى از خواب بیدار شود واجب نیست از بیرون آمدن آن جلوگیرى کند.

حکم بول و استبراء از بول برای کسی که محتلم شده (۱۳۵۰)
مساله ۱۳۵۰ـ شخص روزه دارى که محتلم شده مى تواند بول و استبراء از بول کند هر چند مى داند به واسطه آن باقیمانده منى از مجرا بیرون مى آید، حتّى اگر غسل کرده باشد این کار براى روزه اش ضررى ندارد هر چند با خارج شدن باقیمانده منى از مجرا باید مجدّداً غسل کند.

وظیفه کسی که می داند منی در مجرا باقی مانده (۱۳۵۱)
مساله ۱۳۵۱ـ روزه دارى که محتلم شده اگر بداند منى در مجرا باقى مانده و در صورتى که پیش از غسل بول نکند بعد از غسل منى بیرون مى آید بهتر است قبلاً بول کند ولى واجب نیست.

حکم روزه کسی که به قصد بیرون آمدن منی استمناء کرده (۱۳۵۲)
مساله ۱۳۵۲ـ اگر روزه دار به قصد بیرون آمدن منى استمناء کند روزه اش باطل مى شود هر چند منى از او بیرون نیاید.

بازى با همسر بدون قصد بیرون آمدن منى (۱۳۵۳)
مساله ۱۳۵۳ـ اگر روزه دار بدون قصد بیرون آمدن منى مثلاً با همسر خود بازى و شوخى کند در صورتى که عادت نداشته باشد که به این مقدار بازى و شوخى منى از او خارج شود ولى اتّفاقاً منى بیرون آید روزه اش صحیح است.

دروغ بستن با گفتار نوشتار یا اشاره(۱۳۵۴)
مساله ۱۳۵۴ـ هرگاه روزه دار دروغى به خدا و پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و جانشینان معصوم او(علیهم السلام) نسبت دهد خواه با گفتن باشد، یا نوشتن، یا اشاره و مانند آن، بنابراحتیاط واجب روزه اش باطل مى شود، هر چند بلافاصله توبه کند. دروغ بستن به سایر انبیا و فاطمه زهرا(علیها السلام) نیز همین حکم را دارد.

وظیفه کسی که از راست یا دروغ بودن روایتی خبر ندارد (۱۳۵۵)
مساله ۱۳۵۵ـ هرگاه بخواهد خبرى را نقل کند که از راست یا دروغ بودن آن اطّلاعى ندارد، باید از کسى که آن خبر را گفته، یا از کتابى که در آن نوشته شده نقل نماید، مثلاً بگوید: فلان راوى چنین مى گوید و یا در فلان کتاب چنان نوشته شده است که پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود…

اگر چیزى را به اعتقاد این که راست است به خدا یا پیغمبر(ص) نسبت دهد (۱۳۵۶)
مساله ۱۳۵۶ـ اگر چیزى را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر(صلى الله علیه وآله)نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده روزه اش صحیح است، ولى بعکس اگر چیزى را دروغ مى دانست و به خدا و پیغمبر نسبت داد و بعداً معلوم شد صحیح بوده، روزه اش اشکال دارد.

اگر چیزى را به اعتقاد این که دروغ است به خدا یا پیغمبر(ص) نسبت دهد (۱۳۵۶)
مساله ۱۳۵۶ـ اگر چیزى را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر(صلى الله علیه وآله)نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده روزه اش صحیح است، ولى بعکس اگر چیزى را دروغ مى دانست و به خدا و پیغمبر نسبت داد و بعداً معلوم شد صحیح بوده، روزه اش اشکال دارد.

نسبت دادن دروغی که دیگری ساخته به خدا و پیغمبر(ص) (۱۳۵۷)
مساله ۱۳۵۷ـ اگر دروغى را که دیگرى ساخته عمداً به خدا و پیغمبر نسبت دهد روزه اش اشکال دارد.

دروغ بستن به پیامبر(ص) در جواب سوال (۱۳۵۸)
مساله ۱۳۵۸ـ اگر از شخص روزه دار سوال کنند که آیا پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) چنین مطلبى را فرموده، و او عمداً بگوید: آرى، در حالى که پیغمبر(صلى الله علیه وآله) نگفته باشد، یا بگوید: نه، درحالى که پیغمبر(صلى الله علیه وآله) گفته باشد، روزه اش اشکال دارد.

حکم کسی که در نقل احکام شرعی عمداً دروغ گفته (۱۳۵۹)
مساله ۱۳۵۹ـ اگر در نقل احکام شرعیّه عمداً دروغ گوید، مثلاً واجبى را غیر واجب و حرامى را حلال ذکر کند، اگر منظورش نسبت دادن آن حکم به خدا یا پیغمبر(صلى الله علیه وآله)باشد، روزه اش اشکال داردو اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است کار حرامى کرده، امّا روزه اش باطل نمى شود و کسى که بدون اطّلاع، حکم مشکوکى را نقل مى کند، نیز همین حکم را دارد.

رسیدن غبار غلیظ بر اثر عدم مواظبت(۱۳۶۱)
مساله ۱۳۶۱ـ هرگاه به واسطه باد یا جارو کردن زمین، غبار غلیظى برخیزد و بر اثر عدم مواظبت به حلق برسد، روزه اش باطل مى شود (همانطور که در مساله قبل آمد)

سیگار کشیدن روزه دار (۱۳۶۲)
مساله ۱۳۶۲ـ لازم است تمام افراد از کشیدن سیگار و استعمال هر گونه دخانیات در هر حال پرهیز کنند بعلاوه سبب باطل شدن روزه مى شود بنابر احتیاط واجب و نیز احتیاط واجب آن است که روزه دار بخار غلیظ را به حلق نرساند، ولى رفتن به حمّام اشکال ندارد، هرچند فضاى حمّام را بخار گرفته باشد.

رساندن غبار غلیظ بى اختیار و بدون اراده (۱۳۶۳)
مساله ۱۳۶۳ـ اگر فراموش کند که روزه است و مواظبت نکند، یا بى اختیار و بدون اراده، غبار و مانند آن به حلق او رسد، روزه اش باطل نمى شود.

وظیفه کسی که احتمال می دهد غبار یا دود به حلقش می رسد (۱۳۶۴)
مساله ۱۳۶۴ـ درجایى که احتمال مى دهد غبار یا دود به حلق برسد باید احتیاط کند، ولى اگر یقین یا گمان داشته باشد به حلق نمى رسد روزه اش صحیح است.

روزه نجات غریق (۱۳۶۷)
مساله ۱۳۶۷ـ کسى که براى نجات غریق مجبور است سر را در آب فرو ببرد روزه اش اشکال دارد، ولى به عنوان نجات جان مسلمانى این کار واجب است و بعداً قضا کند.

کسی که سر خود را با کلاهک غواصی پوشانده (۱۳۶۸)
مساله ۱۳۶۸ـ غوّاصان اگر سر خود را در کلاهک پنهان کنند و با آن زیر آب روند روزه آنها صحیح است

فرو رفتن سر در آب بدون اختیار یا سهواً (۱۳۶۹)
مساله ۱۳۶۹ـ اگر روزه دار بى اختیار در آب بیفتد، یا او را در آب بیندازند و سر او زیر آب رود، یا فراموش کند که روزه است سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمى شود، ولى اگر یادش بیاید بنابر احتیاط واجب باید فوراً سر را از آب بیرون آورد.

غسل ارتماسى در حال روزه (۱۳۷۰)
مساله ۱۳۷۰ـ اگر فراموش کند که روزه است و به نیّت غسل سر را زیر آب کند روزه و غسل او هر دو صحیح است، ولى اگر بداند روزه واجب معیّن است و عمداً چنین کند بنابر احتیاط واجب هم روزه را باید قضا کند و هم غسل را دوباره انجام دهد.

فراموشى غسل براى چند روز (۱۳۷۳)
مساله ۱۳۷۳ـ اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش کند و بعد از یک یا چند روز یادش بیاید، باید روزه هر چند روزى را که یقین دارد جنب بوده قضا نماید، مثلاً اگر نمى داند سه روز جنب بوده یا چهار روز، باید سه روز را قضا کند و قضاى روز چهارم احتیاط مستحبّ است.

جنب شدن براى کسى که وقت براى غسل و تیمم ندارد (۱۳۷۴)
مساله ۱۳۷۴ـ کسی که در شب ماه رمضان وقت برای غسل ندارد اگر خود را جنب کند، چنانچه وقت برای تیمم داشته باشد و تیمم کرده است روزه اش صحیح است هر چند کاری بر خلاف احتیاط انجام داده است.

حکم کسی که خود را جنب کرده به گمان اینکه وقت دارد (۱۳۷۵)
مساله ۱۳۷۵ـ اگر گمان کند به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب کند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و تیمّم کند روزه اش صحیح است.

خوابیدن براى جنبى که مى داند تا صبح بیدار نمى شود(۱۳۷۶)
مساله ۱۳۷۶ـ کسى که در شب ماه رمضان جنب است و مى داند اگر بخوابد تا صبح بیدار نمى شود نباید بخوابد و چنانچه بخوابد و بیدار نشود روزه اش اشکال داردو بنابر احتیاط واجب باید قضا و کفّاره به جا آورد، امّا اگر احتمال دهد که بیدار مى شود، مى تواند بخوابد، و احتیاط این است که در دفعه دوم که بیدار شد نخوابد تا غسل کند.

شخص جنبی که احتمال می دهد پیش از اذان صبح بیدار می شود(۱۳۷۷)
مساله ۱۳۷۷ـ کسى که در شب ماه رمضان جنب است و مى داند یا احتمال مى دهد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار مى شود، چنانچه تصمیم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند و با این تصمیم بخوابد و تا اذان بیدار نشود روزه اش صحیح است، ولى اگر تصمیم بر غسل نداشته باشد یا مردّد باشد که غسل بکند یا نه، در این صورت اگر بیدار نشود روزه اش اشکال دارد.

شخص جنبی که قبل از اذان صبح دو یا سه بار بیدار می شود و دوباره می خوابد (۱۳۷۸)
مساله ۱۳۷۸ـ هرگاه چنین کسى بخوابد و بیدار شود و بداند یا احتمال دهد که اگر دوباره بخوابد پیش از اذان صبح براى غسل کردن بیدار مى شود چنانچه بخوابد و بیدار نشود احتیاطاً باید روزه آن روز را قضا کند، هم چنین است اگر براى دفعه سوم بخوابد و بیدار نشود، ولى در هیچ یک از اینها کفّاره بر او واجب نمى شود.

منظور از خواب أوّل (۱۳۷۹)
مساله ۱۳۷۹ـ خوابى که در آن محتلم شده خواب اوّل حساب نمى شود ولى اگر از آن خواب بیدار شود و دوباره بخوابد خواب اوّل حساب مى شود.

وظیفه روزه داری که در روز جنب شده(۱۳۸۰)
مساله ۱۳۸۰ـ هرگاه روزه دار در روز محتلم شود بهتر است فوراً غسل کند امّا اگر نکند براى روزه اش اشکالى ندارد.

اطلاع بر احتلام پس از أذان صبح(۱۳۸۱)
مساله ۱۳۸۱ـ هرگاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده روزه اش صحیح است، خواه بداند پیش از اذان محتلم شده، یا بعد از آن و یا شک داشته باشد.

بقاء بر جنابت در قضاى روزه هاى رمضان(۱۳۸۲)
مساله ۱۳۸۲ـ کسى که مى خواهد قضاى روزه ماه رمضان را بگیرد اگر بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده و بداند پیش از اذان صبح محتلم شده، اگر وقت قضاى روزه تنگ نیست بنابر احتیاط واجب روز دیگرى را روزه بگیرد، اگر وقت قضاى روزه تنگ است مثلاً پنج روز قضا به ذمّه دارد پنج روز هم بیشتر به ماه رمضان باقى نمانده، همان روز را روزه بگیرد و روزه اش صحیح است.

پاک شدن از حیض یا نفاس قبل از أذان صبح(۱۳۸۳)
مساله ۱۳۸۳ـ اگر در ماه مبارک رمضان پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و براى غسل وقت ندارد تیمّم کند و روزه اش صحیح است، امّا اگر براى هیچ کدام از غسل و تیمّم وقت ندارد باید بعداً غسل کند و روزه او نیز صحیح است.

پاک شدن از حیض یا نفاس بعد از أذان صبح (۱۳۸۴)
مساله ۱۳۸۴ـ اگر زن بعد از اذان صبح از خون حیض یا نفاس پاک شود نمى تواند روزه بگیرد، همچنین اگر در اثناء روز خون حیض یا نفاس ببیند اگر چه نزدیک مغرب باشد

کوتاهى در غسل کسى که قبل از أذان پاک شده(۱۳۸۵)
مساله ۱۳۸۵ـ اگر زن پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و در غسل کردن کوتاهى کند، بنابراحتیاط واجب روزه اش باطل است، ولى چنانچه کوتاهى نکند، مثلاً منتظر باشد که حمّام باز شود یا آب حمّام گرم شود و تا اذان غسل نکند در صورتى که تیمّم کرده باشد روزه او صحیح است.

روزه زن مستحاضه(۱۳۸۶)
مساله ۱۳۸۶ـ زنى که در حال استحاضه است باید غسل خود را به تفصیلى که در احکام استحاضه گفته شد به جا آورد و روزه او صحیح است.

بقاء بر مسّ میّت در حال روزه(۱۳۸۷)
مساله ۱۳۸۷ـ کسى که مسّ میّت کرده و غسل مسّ میّت بر او واجب شده، مى تواند بدون غسل مسّ میّت روزه بگیرد و اگر در حال روزه هم مسّ میّت کند روزه اش باطل نمى شود، ولى براى نماز باید غسل کند.

اماله با مایعات (۱۳۸۸)
مساله ۱۳۸۸ـ تنقیه (اماله کردن) با مایعات روزه را باطل مى کند هر چند براى معالجه بیمارى و از روى ناچارى باشد، ولى استعمال شیافها براى معالجه اشکال ندارد و احتیاط واجب آن است که از استعمال شیافهایى که براى تغذیه است خوددارى شود.

قی کردن از روی عمد(۱۳۸۹)
مساله ۱۳۸۹ـ قى کردن از روى عمد روزه را باطل مى کند، هرچند براى نجات از مسمومیّت و درمان بیمارى و مانند آن باشد، ولى قى کردن بدون اختیار یا از روى سهو روزه را باطل نمى کند.

وظیفه کسی که می تواند از قی کردن جلوگیری کند (۱۳۹۱)
مساله ۱۳۹۱ـ واجب نیست روزه دار با فشار آوردن به خود از قى کردن خوددارى کند، ولى اگر ضرر و مشقّتى نداشته باشد بهتر است جلوگیرى کند.

خرده غذاها و حشراتى که وارد گلوی روزه دار می شود (۱۳۹۲)
مساله ۱۳۹۲ـ اگر خرده هاى غذا یا حشره اى مانند مگس بى اختیار در گلوى روزه دار برود چنانچه بقدرى پایین برود که نمى توان آن را بیرون آورد روزه اش صحیح است و اگر بتواند آن را بیرون آورد باید چنین کند و بیرون آوردنش ضررى براى روزه ندارد، بلکه اگر در این حال فرو برد روزه اش باطل است.

آروغ زدن در حال روزه (۱۳۹۳)
مساله ۱۳۹۳ـ هرگاه یقین دارد که به واسطه آروغ زدن چیزى از گلو بیرون مى آید که به آن قى کردن مى گویند نباید عمداً آروغ بزند، ولى اگر یقین نداشته باشد اشکال ندارد و هر گاه بر اثر آروغ زدن بدون اختیار چیزى در گلو یا دهانش بیاید باید آن را بیرون بریزد و اگر عمداً فرو ببرد روزه اش باطل است، ولى اگر بى اختیار فرو رود اشکالى ندارد.

انجام سهوی مبطلات (۱۳۹۴)
مساله ۱۳۹۴ـ هرگاه یکى از امور نه گانه اى که قبلاً گفته شد سهواً یا بدون اختیار به جا آورد روزه اش صحیح است، ولى جنب اگر بخوابد و تا اذان صبح غسل نکند روزه اش به شرحى که قبلاً گفته شد اشکال دارد.

انجام مبطلات به گمان اینکه روزه باطل شده (۱۳۹۵)
مساله ۱۳۹۵ـ اگر روزه دار سهواً یکى از کارهایى که روزه را باطل مى‏کند انجام‏ دهد و بعد به گمان این‏که روزه‏اش باطل شده دوباره یکى از آنها را عمداً بجا آورد بنابر احتیاط واجب علاوه بر امساکآن روز، قضاى آن را نیز بجا می ‏آورد، ولى کفّاره ندارد.

تفاوت اجبار بر افطار و غذا ریختن در دهان صائم بدون اختیارش (۱۳۹۶)
مساله ۱۳۹۶ـ اگر چیزى را به زور در گلوى روزه دار بریزند، یا سر او را در آب فرو برند، روزه اش باطل نمى شود، ولى اگر مجبورش کنند که خودش افطارکند، مثلاً به او بگویند اگر غذا نخورى ضرر جانى یا مالى به تو مى زنیم و او براى جلوگیرى از ضرر، غذا بخورد روزه اش باطل مى شود.

حکم رفتن به جایی که انسان می داند به زور چیزی در گلویش می ریزند (۱۳۹۷)
مساله ۱۳۹۷ـ احتیاط واجب آن است که روزه دار به جایى نرود که مى داند چیزى در گلویش مى ریزند یا مجبورش مى کنند که روزه را افطارکند، امّا اگر قصد رفتن کند و نرود یا بعد از رفتن چیزى به خوردش ندهند روزه اش صحیح است.

موارد مستحبی ترک مبطلات (۱۴۷۲)
مساله ۱۴۷۲ـ براى شش گروه روزه گرفتن ممکن (صحیح) نیست هرچند مستحبّ است اعمالى که روزه را باطل مى کند ترک کنند:

۱ـ مسافرانى که در سفر روزه خود را خورده اند و پیش از ظهر به وطن یا جایى که مى خواهند ده روز اقامت کنند وارد شوند.

۲ـ مسافرانى که بعد از ظهر به وطن یا محلّ اقامت مى رسند.

۳ـ بیمارانى که قبل از ظهر بهبودى یابند، ولى کارى که روزه را باطل مى کند قبلاً انجام داده اند و نمى توانند روزه بگیرند.

۴ـ بیمارانى که بعد از ظهر خوب شوند هرچند تا آن ساعت چیزى نخورده اند.

۵ـ زنانى که در بین روز از عادت ماهانه، یا نفاس پاک شوند.

۶ـ افراد غیر مسلمانى که در روز ماه رمضان بعد از ظهر مسلمان شوند، ولى اگر قبل از ظهر باشد و چیزى نخورده باشند احتیاط واجب آن است که روزه بگیرند.

کارهائى که براى روزه دار مکروه است (۱۳۹۸)
مساله ۱۳۹۸ـ چند کار براى روزه دار مکروه است از جمله:

۱ـ ریختن دوا در چشم؛ اما اگر یقین دارد به فضای حلق می رسد و فرو می رود برای روزه اشکال دارد.

۲ـ سرمه کشیدن در صورتى که مزه یا بوى آن به حلق برسد.

۳ـ انجام کارهایى که باعث ضعف مى شود، مانند خون گرفتن و حمّام رفتن.

۴ـ انفیه کشیدن اگر نداند به حلق مى رسد، ولى اگر بداند به حلق مى رسد جایز نیست.

۵ـ بو کردن گیاههاى معطّر

۶ـ نشستن زن در آب، بنابر احتیاط

۷ـ استعمال شیاف بنابر احتیاط

۸ـ تر کردن لباس بر بدن

۹ـ کشیدن دندان و هر کارى که سبب خون آمدن از دهانو موجب ضعف شود.

۱۰ـ مسواک کردن با چوب تازه

۱۱ـ بوسیدن همسر بدون قصد بیرون آمدن منى و هر کارى که شهوت را به حرکت در آورد، امّا اگر به قصد بیرون آمدن منى باشد روزه او باطل مى شود.

خوردن در صورت شک در صبح (۱۴۲۶)
مساله ۱۴۲۶ـ هرگاه انسان شک دارد مغرب شده یا نه نمى تواند افطارکند و اگر افطارکند هم قضا دارد و هم کفّاره.

وظیفه مجنون پس از عاقل شدن (۱۴۲۷)
مساله ۱۴۲۷ـ روزه هایى که در حال جنون به جا نیاورده بعد از عاقل شدن لازم نیست قضا کند، همچنین اگر کافرى مسلمان شود قضاى روزه هاى گذشته واجب نیست، امّا اگر مسلمانى مرتد شود و دوباره برگردد و مسلمان شود روزه هاى دوران مرتد بودن را باید قضا نماید.

وظیفه کافر پس از مسلمان شدن (۱۴۲۷)
مساله ۱۴۲۷ـ روزه هایى که در حال جنون به جا نیاورده بعد از عاقل شدن لازم نیست قضا کند، همچنین اگر کافرى مسلمان شود قضاى روزه هاى گذشته واجب نیست، امّا اگر مسلمانى مرتد شود و دوباره برگردد و مسلمان شود روزه هاى دوران مرتد بودن را باید قضا نماید.

وظیفه مسلمان پس از ارتداد (۱۴۲۷)
مساله ۱۴۲۷ـ روزه هایى که در حال جنون به جا نیاورده بعد از عاقل شدن لازم نیست قضا کند، همچنین اگر کافرى مسلمان شود قضاى روزه هاى گذشته واجب نیست، امّا اگر مسلمانى مرتد شود و دوباره برگردد و مسلمان شود روزه هاى دوران مرتد بودن را باید قضا نماید.

وظیفه انسان مست پس از هوشیارى (۱۴۲۸)
مساله ۱۴۲۸ـ هرگاه به واسطه مستى روزه او ترک شده باید قضا کند، هرچند مادّه مست کننده را از روى اشتباه و یا براى معالجه خورده باشد، بلکه اگر نیّت روزه را قبلاً کرده بعد در حال مستى روزه را تمام کند بنابر احتیاط واجب باید قضا نماید.

قضاى روزه هایى که به خاطر سفر و مرض ترک شده (۱۴۲۹)
مساله ۱۴۲۹ـ روزه هایى که به خاطر مسافرت یا بیمارى و مانند آن ترک شده باید قضا کند، امّا اگر نداند تعداد روزه هاى فوت شده چه اندازه بوده، کافى است مقدارى که یقین دارد قضا کند و اضافه بر آن واجب نیست، هرچند احتیاط مستحبّ است.

ترتیب در قضای روزه چند ماه رمضان (۱۴۳۰)
مساله ۱۴۳۰ـ اگر از چند ماه رمضان روزه قضا بر ذمّه دارد قضاى هر کدام را اوّل بگیرد مانعى ندارد، ولى اگر وقت براى قضاى رمضان آخر تنگ شده باشد باید بنابر احتیاط اوّل قضاى رمضان آخر را بگیرد.

افطار روزه قضا قبل از ظهر جایز است (۱۴۳۱)
مساله ۱۴۳۱ـ کسى که روزه قضاى ماه رمضان را به جا مى آورد مى تواند پیش از ظهر روزه را افطارکند، به شرط این که وقت براى قضاى روزه تنگ نباشد، ولى بعد از ظهر جایز نیست، همچنین اگر قضاى روزه غیر معیّنى (مانند قضاى روزه نذر) را گرفته باشد احتیاط واجب آن است که بعد از ظهر روزه را باطل نکند.

کسى که بر أثر عذر شرعى روزه نگرفته و با همان عذر فوت کرده (۱۴۳۲)
مساله ۱۴۳۲ـ کسى که به واسطه بیمارى یا حیض و نفاس روزه ماه رمضان را نگیرد و پیش از پایان ماه رمضان از دنیا برود لازم نیست روزه هایى را که نگرفته براى او قضا نمایند.

وظیفه کسی که تا ماه رمضان سال آینده نتواند قضای روزه های خود را به جا آورد (۱۴۳۳)
مساله ۱۴۳۳ـ هرگاه به واسطه بیمارى، روزه ماه رمضان را نگیرد و بیمارى او تا ماه رمضان سال بعد طولانى شود، قضاى روزه هایى را که نگرفته واجب نیست، فقط باید براى هر روز یک مد (تقریبا ۷۵۰ گرم) گندم یا جو و مانند آن به فقیر بدهد، ولى اگر به واسطه عذر دیگرى (مثلاً بخاطر مسافرت) روزه نگرفته باشد و عذر او تا رمضان بعد باقى بماند احتیاط واجب آن است که روزه هایى را که نگرفته بعد از ماه رمضان قضا کند و براى هر روز یک مد طعام به فقیر دهد، همچنین اگر ترک روزه بخاطر بیمارى بوده، بعد بیمارى رفع شده و عذر دیگرى مانند مسافرت پیش آمده است.

وظیفه کسی که تا ماه رمضان سال آینده عمداً قضای روزه های خود را به جا نیاورد (۱۴۳۴)
مساله ۱۴۳۴ـ هرگاه روزه ماه رمضان را به واسطه عذرى نگیرد و تا رمضان آینده عمداً قضاى آن را به جانیاورد در حالى که عذرش برطرف شده، باید بعداً روزه را قضا کند و براى هر روز یک مد طعام کفّاره بدهد، همچنین اگر در قضاى روزه کوتاهى کند تا وقت تنگ شود و در تنگى وقت عذرى پیدا کند، باید بعداً هم قضا به جا آورد و هم کفّاره دهد، امّا اگر کوتاهى نکرده و اتّفاقاً در تنگى وقت عذرى پیدا شده فقط قضا لازم است.

وظیفه کسی که عذر چند ساله اش برطرف شده (۱۴۳۵)
مساله ۱۴۳۵ـ هرگاه بیمارى انسان چند سال طول کشد و بعداً خوب شود اگر تا رمضان آینده به مقدار قضا وقت باقى است باید فقط قضاى رمضان آخر را بگیرد و براى هر روز از سالهاى پیش یک مد طعام بدهد

وظیفه کسی که روزه ماه رمضان را چند سال به تأخیر انداخته (۱۴۳۶)
مساله ۱۴۳۶ـ هرگاه قضاى روزه ماه رمضان را چند سال به تاخیر اندازد باید قضا را به جا آورد و براى هر روز یک مد طعام به فقیر دهد و با گذشت سالها کفّاره متعدّد نمى شود.

کیفیت پرداخت کفاره (۱۴۳۷)
مساله ۱۴۳۷ـ لازم نیست کفّاره هر روز را به یک فقیر بدهد، بلکه مى تواند کفّاره چندین روز را به یک نفر بدهد و اگر مقدارى نان دهد که گندم آن به اندازه یک مد باشد کافى است، ولى پول آن را نمى تواند بدهد مگر این که اطمینان داشته باشد آن را براى خرید نان مصرف مى کند.

قضاى روزه هاى پدر و مادر بر پسر بزرگتر (۱۴۳۸)
مساله ۱۴۳۸ـ بعد از مرگ پدر یا مادر باید پسر بزرگتر قضاى نماز و روزه آنها را به شرحى که در مسائل قضاى نماز گفته شد (۱۲۰۵) به جا آورد.

وظیفه ولىّ میّت در صورت شک در اشتغال ذمه میّت (۱۴۳۹)
مساله ۱۴۳۹ـ اگر ولى میّت نداند که میّت قضاى روزه بر ذمّه دارد یا نه، واجب نیست براى او قضا بگیرد و اگر اجمالاً بداند مقدارى قضاى روزه بر ذمّه اوست باید به اندازه اى که یقین دارد به جا آورد و بیش از آن لازم نیست

عدم جواز روزه برای مسافر(۱۴۴۰)
مساله ۱۴۴۰ـ شخص مسافر (با شرایطى که در مساله نماز مسافر گفته شد) نباید روزه بگیرد، و بطور کلّى در هر موردى نماز شکسته است روزه را باید ترک کرد و در جایى که نماز را باید تمام بخواند (مانند کسى که شغلش مسافرت است و یا در محلّى قصد ماندن ده روز کرده) باید روزه را بگیرد.

حکم سفر در ماه رمضان (۱۴۴۱)
مساله ۱۴۴۱ـ مسافرت در ماه رمضان حرام نیست، ولى اگر براى فرار از روزه باشد مکروه است.

حکم سفر در روزى که روزه غیر رمضان بر انسان واجب است (۱۴۴۲)
مساله ۱۴۴۲ـ هرگاه روزه روز معیّنى غیر از ماه رمضان بر انسان واجب باشد (مثل این که نذر کرده نیمه شعبان را روزه بگیرد) بنابر احتیاط واجب نباید در آن روز مسافرت کند، و اگر در سفر است چنانچه امکان دارد در جایی قصد توقّف ده روز کند و آن روز را روزه بگیرد.

حکم روزه گرفتن در سفر (۱۴۴۳)
مساله ۱۴۴۳ـ اگر نذر روزه کند ولى روز آن را معیّن نسازد نمى تواند آن را در سفر بجا آورد، حتّى اگر نذر کند در سفر روزه بگیرد یا فلان روز را روزه بگیرد خواه در سفر باشد یا در حضر این نذر هم اشکال دارد.

سه روز روزه حاجت در مدینه (۱۴۴۴)
مساله ۱۴۴۴ـ مسافر مى تواند براى گرفتن حاجت، سه روز در مدینه روزه مستحبّى بگیرد (هر چند قصد ده روز نکند) ولى احتیاط آن است که روز چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را اختیار کند.

روزه مسافرى که جاهل به بطلان روزه در سفر است (۱۴۴۵)
مساله ۱۴۴۵ـ کسى که اصلاً نمى داند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگیرد روزه اش صحیح است، ولى اگر در بین روز مساله را بفهمد روزه اش باطل مى شود.

روزه مسافرى که موضوع یا حکم را فراموش کرده است (۱۴۴۶)
مساله ۱۴۴۶ـ هر گاه فراموش کند مسافر است،یا فراموش کند که روزه مسافر باطل است و در این حال روزه بگیرد، بنابر احتیاط واجب باید روزه را قضا کند.

سفر قبل یا بعد از ظهر (۱۴۴۷)
مساله ۱۴۴۷ـ هرگاه روزه دار بعد از ظهر مسافرت نماید باید روزه خود را تمام کند، امّا اگر پیش از ظهر مسافرت نماید روزه اش باطل است، ولى قبل از آن که به حدّ ترخص برسد نمى تواند روزه را افطارکند و اگر پیش از آن افطارکند کفّاره بر او واجب است (منظور از حدّ ترخص جایى است که صداى اذان شهر را نشنود، یا به جایى برسد که از نظر مردم شهر پنهان گردد).

بازگشت به وطن قبل یا بعد از ظهر (۱۴۴۸)
مساله ۱۴۴۸ـ هرگاه مسافر پیش از ظهر به حدّ ترخّص وطن یا جایى که قصد دارد ده روز در آن‏جا توقّف کند برسد، چنانچه کارى که روزه را باطل مى‏کند انجام نداده باشد باید روزه بگیرد و اگر انجام داده باید بعداً قضا کند و مستحبّ است باقیمانده آن روز را امساکنماید، ولى اگر بعد از ظهر وارد شود نمى‏تواند روزه بگیرد.

حکم سیر غذا خوردن و جماع براى معذورین از روزه (۱۴۴۹)
مساله ۱۴۴۹ـ مسافر و کسى که از روزه گرفتن معذور است مکروه است در روز ماه رمضان در خوردن و آشامیدن، خود را کاملاً سیر کنند، همچنین جماع براى آنها مکروه است.

افراد پیرى که روزه گرفتن برایشان مشکل است (۱۴۵۰)
مساله ۱۴۵۰ـ مرد و زن پیر که روزه گرفتن براى آنها مشکل است مى توانند روزه را ترک کنند، ولى باید براى هر روز یک مد (تقریباً ۷۵۰ گرم) گندم یا جو و مانند اینها به فقیر دهند و بهتر آن است به جاى گندم و جو نان را انتخاب کنند و در این صورت احتیاط واجب این است به اندازه اى باشد که گندم خالص آن مقدار یک مد شود.

وظیفه افراد سالخورده پس از ماه مبارک (۱۴۵۱)
مساله ۱۴۵۱ـ کسانى که به خاطر پیرى روزه نگرفته اند اگر در فصل مناسبى که هوا ملایم و روزها کوتاه است بتوانند قضاى آن را به جا آورند احتیاط آن است که آن را قضا کنند.

مبتلایان به بیمارى استسقاء (۱۴۵۲)
مساله ۱۴۵۲ـ روزه بر کسانى که مبتلا به بیمارى استسقاء هستند، یعنى زیاد تشنه مى شوند و توانایى روزه گرفتن را ندارند و یا براى آنها بسیار مشکل است واجب نیست، ولى باید براى هر روز یک مدّ طعام که در مساله قبل به آن اشاره شد کفّاره بدهند و بهتر است که بیش از مقدار ضرورت آب نیاشامند و اگر بعداً بتوانند قضا کنند احتیاط واجب قضا کردن است.

زنان باردارى که وضع حمل آنها نزدیک است (۱۴۵۳)
مساله ۱۴۵۳ـ زنان باردارى که وضع حمل آنها نزدیک است و روزه براى حمل آنها ضرر دارد روزه گرفتن بر آنها واجب نیست، ولى کفّاره اى را که در مساله قبل گفته شد باید بدهند و بعدا نیز باید روزه را قضا کنند، امّا اگر روزه براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نیست کفّاره هم ندارد، ولى بعداً قضا مى کند.

افراد پیرى که روزه گرفتن برایشان مشکل است (۱۴۵۰)
مساله ۱۴۵۰ـ مرد و زن پیر که روزه گرفتن براى آنها مشکل است مى توانند روزه را ترک کنند، ولى باید براى هر روز یک مد (تقریباً ۷۵۰ گرم) گندم یا جو و مانند اینها به فقیر دهند و بهتر آن است به جاى گندم و جو نان را انتخاب کنند و در این صورت احتیاط واجب این است به اندازه اى باشد که گندم خالص آن مقدار یک مد شود

وظیفه افراد سالخورده پس از ماه مبارک (۱۴۵۱)
مساله ۱۴۵۱ـ کسانى که به خاطر پیرى روزه نگرفته اند اگر در فصل مناسبى که هوا ملایم و روزها کوتاه است بتوانند قضاى آن را به جا آورند احتیاط آن است که آن را قضا کنند.

مبتلایان به بیمارى استسقاء (۱۴۵۲)
مساله ۱۴۵۲ـ روزه بر کسانى که مبتلا به بیمارى استسقاء هستند، یعنى زیاد تشنه مى شوند و توانایى روزه گرفتن را ندارند و یا براى آنها بسیار مشکل است واجب نیست، ولى باید براى هر روز یک مدّ طعام که در مساله قبل به آن اشاره شد کفّاره بدهند و بهتر است که بیش از مقدار ضرورت آب نیاشامند و اگر بعداً بتوانند قضا کنند احتیاط واجب قضا کردن است.

زنان باردارى که وضع حمل آنها نزدیک است (۱۴۵۳)
مساله ۱۴۵۳ـ زنان باردارى که وضع حمل آنها نزدیک است و روزه براى حمل آنها ضرر دارد روزه گرفتن بر آنها واجب نیست، ولى کفّاره اى را که در مساله قبل گفته شد باید بدهند و بعدا نیز باید روزه را قضا کنند، امّا اگر روزه براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نیست کفّاره هم ندارد، ولى بعداً قضا مى کند.

وظیفه زنان شیرده (۱۴۵۴)
مساله ۱۴۵۴ـ زنانى که بچّه شیر مى دهند خواه مادر بچّه باشند یا دایه، اگر روزه گرفتن باعث کمى شیر آنها و ناراحتى بچّه شود روزه بر آنها واجب نیست، ولى براى هر روز همان کفّاره (یک مدّ طعام) واجب است، بعداً نیز باید روزه را قضا کنند، امّا اگر روزه براى خودشان ضرر داشته باشد، نه روزه واجب است و نه کفّاره، ولى باید بعداً روزه هایى را که نگرفته اند قضا نمایند.

وجوب روزه بر زنان شیرده در صورت وجود شیرده مجانى (۱۴۵۵)
مساله ۱۴۵۵ـ اگر کسى پیدا شود که بدون اجرت، بچّه را شیر دهد یا شخصى پیدا شود که اجرت دایه را بى منّت بپردازد، در این صورت روزه گرفتن واجب است.

اثبات اول ماه از پنج طریق(۱۴۵۶)
مساله ۱۴۵۶ـ اوّل ماه از پنج طریق ثابت مى شود:

۱ـ دیدن ماه با چشم، امّا دیدن با دوربین و وسایل دیگرى از این قبیل کافى نیست.

۲ـ شهادت عدّه اى که از گفته آنها یقین پیدا شود (هر چند عادل نباشند، همچنین هر چیزى که مایه یقین گردد).

۳ـ شهادت دو مرد عادل، ولى اگر این دو شاهد صفت ماه را بر خلاف یکدیگر بگویند، یا نشانه هایى بدهند که دلیل بر اشتباه آنهاست به گفته آنها اوّل ماه ثابت نمى شود.

۴ـ گذشتن سى روز تمام از اوّل ماه شعبان که اوّل ماه رمضان با آن ثابت مى شود، یا گذشتن سى روز تمام از اوّل ماه رمضان که اوّل ماه شوال ثابت مى شود (البتّه این در صورتى است که اوّل ماه قبل مطابق همین طریق ثابت شده باشد).

۵ـ حکم حاکم شرع، به این صورت که براى مجتهد عادلى اوّل ماه ثابت شود و سپس حکم کند که آن روز اوّل ماه است، در این صورت پیروى از او بر همه لازم است، مگر کسى که یقین به اشتباه او دارد.

حکم ثبوت اول ماه به وسیله محاسبات نجومی (۱۴۵۷)
مساله ۱۴۵۷ـ اوّل ماه به وسیله تقویمها و محاسبات منجّمین ثابت نمى شود، هرچند آنها اهل اطّلاع و دقّت باشند، مگر این که از گفته آنها یقین حاصل گردد، همچنین بلند بودن ماه و دیر غروب کردن آن دلیل بر این نمى شود که شب قبل شب اوّل ماه بوده است.

ثابت شدن ماه در شهرى براى شهرهاى دیگر (۱۴۵۸)
مساله ۱۴۵۸ـ اگر در شهرى اوّل ماه ثابت شود براى شهرهاى دیگر که با آن نزدیک است کافى است و همچنین شهرهاى دور دستى که افق آنها باهم متّحد است.

لزوم قضاى روزه أگر بعداً أوّل ماه ثابت شود (۱۴۵۹)
مساله ۱۴۵۹ـ اگر اوّل ماه رمضان ثابت نشود روزه واجب نیست، ولى اگر بعداً ثابت شود که آن روزى را که روزه نگرفته اوّل ماه بوده باید آن را قضا کند.

یوم الشّک (۱۴۶۰)
مساله ۱۴۶۰ـ روزى را که انسان شک دارد آخر رمضان است یا اوّل شوّال باید روزه بگیرد، امّا اگر در اثناء روز ثابت شود که اوّل شوّال است باید افطارکند هر چند نزدیک مغرب باشد.

وظیفه شخص زندانى (۱۴۶۱)
مساله ۱۴۶۱ـ هرگاه شخص زندانى نتواند به ماه رمضان یقین پیدا کند باید به گمان خود عمل نماید و آن ماه را که بیشتر احتمال مى دهد که ماه رمضان است روزه بگیرد و اگر گمان براى او حاصل نشود هر ماهى را که روزه بگیرد صحیح است، ولى احتیاط واجب آن است که اگر زندان او ادامه یابد در سال آینده نیز همان ماه را روزه بگیرد.

روزه روز عید فطر و قربان(۱۴۶۲)
مساله ۱۴۶۲ـ دو روز از سال روزه اش حرام است: عید فطر (اوّل ماه شوّال) و عید قربان (دهم ماه ذى الحجّه).

روزه مستحبّى زن بدون اذن شوهر (۱۴۶۳)
مساله ۱۴۶۳ـ روزه گرفتن زن (روزه مستحبّى) در صورتى که حقّ شوهرش از بین برود بدون اجازه او جایز نیست، و اگر حقّ او از بین نرود نیز، بنابر احتیاط واجب باید با اجازه شوهر باشد، همچنین روزه مستحبّى اولاد اگر اسباب اذیّت پدر و مادر شود جایز نیست، ولى اجازه گرفتن از آنها لازم نمى باشد.

روزه در صورت ضرر (۱۴۶۴)
مساله ۱۴۶۴ـ کسى که مى داند روزه براى او ضرر دارد باید روزه را ترک کند و اگر روزه بگیرد صحیح نیست، همچنین اگر یقین ندارد امّا احتمال قابل توجّهى مى دهد که روزه براى او ضرر دارد، خواه این احتمال از تجربه شخصى حاصل شده باشد یا از گفته طبیب

وظیفه کسی که با تجربه دریافته روزه برایش ضرر ندارد (۱۴۶۵)
مساله ۱۴۶۵ـ اگر طبیب بگوید روزه ضرر دارد امّا او با تجربه دریافته است که ضرر ندارد، باید روزه بگیرد و در صورت معلوم نبودن ضرر، مى تواند یکى دو روز تجربه کند و بعد طبق دستور بالا عمل نماید.

وظیفه کسی که بعد از مغرب فهمید روزه برایش ضرر داشته (۱۴۶۶)
مساله ۱۴۶۶ـ هرگاه عقیده اش این بود که روزه براى او ضرر ندارد و روزه گرفت و بعد از مغرب فهمید روزه براى او ضرر داشته، احتیاط آن است که قضاى آن را به جا آورد.

روزه یوم الشّک به قصد أوّل رمضان (۱۴۶۷)
مساله ۱۴۶۷ـ روزى که انسان شک دارد که آخر ماه شعبان است یا اوّل ماه رمضان، اگر مى خواهد روزه بگیرد باید به قصد آخر شعبان باشد و اگر به نیّت اوّل ماه رمضان روزه بگیرد حرام و باطل است.

روزه هاى مکروه (۱۴۶۹)
مساله ۱۴۶۹ـ روزه روز عاشورا مکروه است، همچنین روزى که انسان شک دارد روز عرفه است یا عید قربان و روزه میهمان بدون اجازه میزبان نیز کراهت دارد

روزهایی که روزه آن مستحب است(۱۴۷۰)
مساله ۱۴۷۰ـ روزه تمام روزهاى سال، غیر از روزه هاى حرام و مکروه که دربالا گفته شد، مستحبّ است، ولى بعضى از روزها تاکید بیشترى دارد از جمله:

۱ـ پنجشنبه اوّل و آخر هر ماه و اوّلین چهارشنبه بعد از روز دهم ماه، حتّى اگر کسى اینها را به جا نیاورد مستحبّ است قضا کند.

۲ـ سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.

۳ـ تمام ماه رجب و شعبان و اگر نتواند قسمتى از آن را روزه بگیرد، هر چند یک روز باشد.

۴ـ روز بیست و چهارم ذى الحجّه و بیست و نهم ذى القعده.

۵ـ روز اوّل ذى الحجّه تا روز نهم، ولى اگر به واسطه ضعف روزه نتواند دعاهاى روز عرفه را بخواند روزه آن روز مکروه است.

۶ـ عید سعید غدیر (هیجده ذى الحجّه).

۷ـ روز اوّل و سوم و هفتم محرم.

۸ـ روز تولّد پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله)(۱۷ ربیع الاول).

۹ـ روز مبعث رسول خدا(صلى الله علیه وآله)(۲۷ رجب).

۱۰ـ روز عید نوروز.

عدم وجوب اتمام روزه مستحبّى (۱۴۷۱)
مساله ۱۴۷۱ـ هرگاه کسى روزه مستحبّى بگیرد واجب نیست آن را به آخر برساند و هر موقع بخواهد مى تواند روزه خود را بخورد، بلکه اگر برادر مومنى او را به غذا دعوت کند مستحبّ است دعوت او را قبول کرده در اثناء روز افطارنماید.

استحباب خواندن نماز مغرب و عشاء قبل از افطار (۱۴۷۳)
مساله ۱۴۷۳ـ مستحبّ است روزه دار نماز مغرب و عشا را پیش از افطاربخواند، ولى اگر حضور قلب ندارد، یا کسى منتظر اوست، بهتر است اوّل افطارکند، امّا بقدرى که بتواند نماز را در وقت فضیلت به جا آورد.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمی مکارم شیرازی

  • .......

این چهره‌های سه‌گانه میلیون‌ها دلار به کمپین ترامپ کرده‌اند و مبالغ کلانی به نیکی هیلی و تام کاتن، سناتور دست راستی که محور اصلی سیاست ضدایران است، پرداخته‌اند.

سرویس سیاست مشرق- «مکس بلومنتال»، روزنامه نگار معروف آمریکایی، در مصاحبه روز چهارشنبه خود با راشا تودی، لابی صهیونیستی را مهم‌ترین عامل خروج ترامپ از برجام دانشت. او در انتهای مصاحبه خود، از یک تیم سه نفره از میلیاردرهای فوق-صهیونیست نام برد که معمار اصلی سیاست ترامپ علیه ایران هستند:

" این میلیاردرهای سه‌گانه-(موسس کمپانی هوم دیپوت) برنارد مارکوس، (غول صنعت کازینو) شلدون اَدلسون و (غول حوزه صندوق‌های سرمایه‌گذاری) پاول سینگر- حدود ۴۰ میلیون دلار به سوپرپک‌های انتخاباتی ترامپ کمک کرده‌اند و همچنین مبالغ کلانی به نیکی هِیلی، سفیر ترامپ در سازمان ملل، و تام کاتن، سناتور جمهوری‌خواهی که محور سیاست ضدایران است، داده‌اند. "

واقعیت این است که حملات شدید به توافق هسته‌ای با ایران، از همان شروع فعالیت انتخاباتی ترامپ در ۲۰۱۵، ترجیع‌بند سخنرانی‌های او بود و او مرتب وعده می داد که اگر به ریاست جمهوری برسد، از این «بدترین توافق تاریخ آمریکا» خارج خواهد شد.

اما ریشه این دشمنی ترامپ با توافق هسته‌ای به طور خاص، و با جمهوری اسلامی ایران به طور عام در کجاست. شاید مرور سوابق برخی حامیان مالی کمپین انتخاباتی ترامپ بتواند جواب را روشن کند.

برنارد مارکوس

در بین حامیان مالی بزرگ ترامپ، گروه کوچکی بودند که وجه تشابه اصلی آن‌ها یهودی صهیونیست بودن آن‌ها و همچنین دشمنی سرسختانه با ایران است. یکی از این افراد، «برنارد مارکوس» نام دارد.

برنارد مارکوس

او یکی از حامیان مالی ترامپ است که در دعواهای حقوقی مرتبط با ترامپ و خانواده او، هزینه‌های حقوقی را پرداخت می کنند. او بابت حق‌الزحمه وکلای پسر ترامپ در پرونده «دخالت انتخاباتی روسیه»، ۱۰۸.۰۰۰ دلار پرداخت کرده است.

مارکوس یکی از سرسخت‌ترین منتقدان برجام بوده است. او در مصاحبه با فاکس اقتصادی در ۲۰۱۵ گفت:

" وقتی با شیطان داد و ستد می کنی، به دردسر بزرگی می افتی، و من فکر می کنم ایران، شیطان است. "

برنارد مارکوس

او در همین مصاحبه گفت که توافق با ایران یک «پیمان مرگبار، مرگبار» است.

مارکوس در همان ۲۰۱۵، به شدت از گروه‌های صهیونیستی مخالف توافق با ایران حمایت مالی کرد. در آن سال، بنیاد متعلق به او یک میلیون دلار به «بنیاد آموزش اسراییل آمریکا» (یکی از شاخه‌های مهم آیپک)، ۳.۵ میلیون دلار به «بنیاد دفاع از دمکراسی‌ها» (FDD)، ۷۵.۰۰۰ به «اتحاد اضطراری اسراییل»، ۲۵۰.۰۰۰ دلار به «پروژه اسراییل»، ۳۵۰.۰۰۰ به «موسسه یهودی برای مسایل امنیت ملی» (JINSA) و ۲۵۰.۰۰۰ دلار به «سازمان صهیونیستی امریکا» (ZOA)، پرداخت کرد که همه به شدت علیه توافق هسته‌ای با ایران فعال بودند.

شلدون ادلسون

این فرد بزرگ ترین حامی مالی ترامپ است که به همراه همسرش «میریام»، به شدت مخالف توافق هسته‌ای بود. او بزرگ‌ترین پشتیبان حقیقی(انفرادی) به کمپین ترامپ بود که به یکی از سوپرپک‌های اصلی ترامپ یعنی «فیوچر ۴۵»، ۳۵ میلیون دلار پرداخت کرد.

ترامپ در کنار شلودن ادلسون و همسرش میریام

«نیوت گینگریچ»، دیگر صهیونیست جمهوری‌خواه تندرو که سابقا رییس مجلس نمایندگان کنگره بود، در سال ۲۰۱۲ در مصاحبه‌ای گفت که «ارزش اساسی» برای ادلسون تنها یک چیز است: حمایت بی‌قید و شرط از اسراییل به ویژه از حزب دست راستی لیکود و رهبر آن بنیامین نتانیاهو.

قبل از نطق سال ۲۰۱۵ نتانیاهو در کنگره امریکا بر ضد توافق هسته‌ای، ادلسون مهمان افتخاری سفارت اسراییل در واشینگتن بود.

ادلسون هم مانند مارکوس و سینگر، در قبال گروه‌های طرفدار اسراییل و ضدتوافق هسته‌ای به شدت دست و دل‌باز عمل کرده است: ۱.۵ میلیون دلار به FDD تا پایان سال ۲۰۱۱.

شلدون ادلسون

در ۲۰۱۵، این قمارخانه‌دار پیر از طریق بنیاد خود ۴۰۰.۰۰۰ دلار به سازمان «مسیحیان متحد برای اسراییل» (CUFI)، ۵۰۰.۰۰۰ دلار به «مرکز داوید هوروویتز برای آزادی»، ۱۰۰.۰۰۰ دلار به صندوق «عطیه برای حقیقت خاورمیانه» (EMET)، ۷.۴ میلیون دلار به شورای آمریکایی اسراییلی، ۲۵۰.۰۰۰ به JISNA ۱.۴ میلیون دلار به «شبکه شمولی بوتیچ برای ارزش‌های جهانی یهودی» و ۱ میلیون دلار به ‌ZOA، پرداخت کرد که همه از سرسخت‌ترین مبلغ های خروج از توافق هسته‌ای با ایران بوده‌اند.

این صهیونیست افراطی کسی است که هیچ ابایی از آشکار کردن منویات درونی خود ندارد. او در سال ۲۰۱۳، در نشستی در دانشگاه «یشیوا» در شهر نیویورک، گفته بود که مذاکره‌کنندگان آمریکایی باید به عنوان یک تاکتیک مذاکره یک بمب هسته‌ای به سوی ایران شلیک کنند.

پاول سینگر

اما نفر سوم، «پاول سینگر» است که البته از دو نفر دیگر شهرت کم‌تری دارد و اتفاقا از مخالفان اولیه نامزدی ترامپ بود. او که از فعالیت در زمینه صندوق‌های سرمایه‌گذاری، میلیاردر شده است، با پرداخت یک میلیون دلار به کمیته تحلیف ترامپ، کیف پول خود را روی رییس جمهور آمرکا گشود. او هم به مانند دو نفر قبلی به همان گروه‌های ضدایرانی پیش‌گفته کمک های مالی زیادی انجام داده است.

پاول سینگر

در سال ۲۰۱۵، بنیاد متعلق به سینگر ۲ میلیون دلار به «بنیاد آموزش اسراییل آمریکا»، ۱۵۰.۰۰۰ دلار به «اتحاد اضطراری اسراییل»، ۱۱۸.۰۰۰ دلار به JISNA کمک کرد. او سابقا حامی مالی اصلی «ابتکار سیاست خارجی»، یک اندیشکده کوچک متشکل از نومحافظه‌کاران به شدت تندرو بود که خواهان اقدامات شدید علیه ایران هستند.

پاول سینگر

به علاوه، اندیشکده نومحافظه‌کار «دفاع از دمکراسی‌ها» طی فهرستی که از حامیان خود منتشر کرد، از پرداخت ۳.۵ میلیون دلار به این اندیشکده، توسط سینگر خبر داد.

هر سه این چهره‌ها عضو  سازمان «ائتلاف جمهوری‌خواهان یهودی» هستند. ترامپ در سخنرانی خود در این سازمان در دسامبر ۲۰۱۵ گفت:

" قرار نیست که چون من پول شما را نمی خواهم، از من حمایت نکنید. شما می خواهید سیاستمداران را تحت کنترل داشته باشید؛ خیلی هم خوب ...من پشتیبانی شما را می خواهم، ولی پولتان را نمی خواهم. "

اما وقتی ترامپ نامزدی خود را قطعی کرد، این حرفش را پس گرفت و پول کلانی از این سه تن دریافت کرد. در سیاست آمریکا، پول میلیونی برای کسی خرج نمی شود، مگر این که در ازای آن الطافی انجام گیرد.

ترامپ در حال پس دادن بدهی است.

  • .......

 امیرالمومنین امام علی علیه‏ السلام فرمودند : 

هرگاه آواز دهنده‌‏ای از آسمان آواز داد که «همانا حق در میان خاندان محمّد است»، در آن هنگام نام مهدی(ع) بر سر زبان‌‏های مردم می‏‌افتد و از جام محبّت او می‌‏نوشند و جز نام او بر زبان ندارند .

 

متن حدیث:  
                        
امام علی علیه‏‌ السلام:
إذا نادی مُنادٍ مِنَ السَّماءِ : «إنَّ الحَقَّ فی آلِ مُحَمّدٍ» فَعِندَ ذلِکَ یَظهَرُ
المَهدِیُّ عَلی أفواهِ النّاسِ و یَشرَبونَ حُبَّهُ فلایَکونُ لَهُم ذِکرٌ غَیرُهُ ؛ ‏


  • .......